Η συζήτηση για τη λειψυδρία στην Τήνο είναι πολύ σοβαρή για να κρύβεται πίσω από χαρακτηρισμούς.

Κανείς δεν είπε ότι το πρόβλημα δεν υπάρχει. Κανείς δεν είπε ότι δεν χρειάζονται κανόνες. Κανείς δεν είπε ότι δεν πρέπει να υπάρξουν περιορισμοί, έλεγχοι ή γενναίες αποφάσεις για την προστασία του νερού.

Το αντίθετο.

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό και η διαχείρισή του απαιτεί σοβαρότητα, σχέδιο, προτεραιότητες και ευθύνη από όλους.

Το ερώτημα όμως παραμένει αναπάντητο: Γιατί στην έναρξη της τουριστικής περιόδου επελέγη ένας χειρισμός που γέμισε τα ειδησεογραφικά μέσα με την εικόνα μιας Τήνου σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης»;

Γιατί δεν υπήρξε έγκαιρη, οργανωμένη και προσεκτική επικοινωνία, ώστε να προστατευθεί και το νησί και η τουριστική του εικόνα; Και γιατί, αντί για καθαρές απαντήσεις, η συζήτηση μεταφέρεται τώρα σε εύκολες αντιπαραθέσεις περί «λαϊκισμού»;

Αν πρέπει να μπουν κανόνες για πισίνες, γεωτρήσεις ή άλλες χρήσεις νερού, να μπουν με σοβαρότητα, θεσμικά, δίκαια και με σχέδιο. Όχι ως επικοινωνιακή απάντηση μετά τον θόρυβο.

Γιατί το πραγματικό ζήτημα δεν είναι αν χρειάζονται μέτρα. Το πραγματικό ζήτημα είναι γιατί φτάσαμε εδώ, ποιο είναι το σχέδιο για το καλοκαίρι και πώς προστατεύεται ταυτόχρονα το νερό, η καθημερινότητα των πολιτών και η εικόνα της Τήνου.

Οι χαρακτηρισμοί δεν απαντούν σε αυτά. Απλώς επιβεβαιώνουν ότι η ουσία αποφεύγεται. Η Τήνος δεν χρειάζεται αλλαγή συζήτησης.

Χρειάζεται καθαρές απαντήσεις.