Μια ακόμη προπόνηση ολοκληρώθηκε για τον Νίκο Καμολίνο και την Αθανασία, αυτή τη φορά με μια απαιτητική διαδρομή από τα Κιόνια μέχρι την Καρδιανή και επιστροφή στη Χώρα.

Από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα, η προσπάθεια απέκτησε έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Παιδιά συνόδευσαν την Αθανασία στην έξοδο από την πόλη και για περίπου 3,5 χιλιόμετρα ήταν δίπλα της, έτοιμα να πιάσουν το καρότσι και να βοηθήσουν όπου χρειαστεί.

«Μάγκες τα παιδιά. Έτσι είναι οι μάγκες αν θέλετε ένα παράδειγμα», έγραψε χαρακτηριστικά ο Νίκος, ευχαριστώντας παράλληλα και τα Τηνιακά κορίτσια που βρέθηκαν μαζί τους στη διαδρομή.

Η πορεία προς την Καρδιανή ήταν δύσκολη και ανηφορική. Μια διαδρομή που, όπως σημειώνει ο Νίκος, του θύμισε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλα αυτά τα χρόνια μαζί με την Αθανασία. Όμως στην Καρδιανή τους περίμεναν άνθρωποι που είχαν φροντίσει από πριν να μην τους λείψει τίποτα.

Κάτοικοι του χωριού επικοινωνούσαν τις προηγούμενες ημέρες για να ενημερωθούν για τις ανάγκες της Αθανασίας και της ομάδας που τη συνοδεύει, θέλοντας να είναι όλα έτοιμα όταν θα έφταναν.

Και όταν τελικά έφτασαν στην Καρδιανή, τους περίμενε η ζεστή υποδοχή των ανθρώπων του χωριού.

Ανάμεσα στις όμορφες στιγμές και μία… ιδιαίτερη ιστορία με το νερό. Ο Νίκος περίμενε να δει πρώτο έναν άνθρωπο που, όπως λέει, είναι πάντα εκεί για να τους προσφέρει νερό. Αυτή τη φορά όμως, ο πατέρας του είχε μπερδέψει το νερό με το ρακί — «εντελώς κατά λάθος», όπως γράφει ο ίδιος με χιούμορ.

Στην επιστροφή, τα παιδιά που τους περίμεναν στην Καρδιανή ανέλαβαν να συνοδεύσουν την Αθανασία. Η κατηφόρα, βέβαια, αποδείχθηκε μια διαφορετική… δοκιμασία, καθώς, όπως σημειώνει ο Νίκος, «θέλει μαεστρία η κατηφόρα».

Η διαδρομή ολοκληρώθηκε στη Χώρα, όπου περίμενε η Μαρία για να αναλάβει την Αθανασία, ενώ η αδελφή της είχε ήδη αναλάβει τις… δημόσιες σχέσεις της παρέας.

Μια ακόμη διαδρομή ολοκληρώθηκε. Όχι μόνο με χιλιόμετρα, ανηφόρες και κατηφόρες, αλλά κυρίως με ανθρώπους που βρέθηκαν δίπλα στην Αθανασία και τον Νίκο.

«Συνεχίζουμε την προσπάθειά, μήπως και αλλάξουμε ακόμα και λίγο την κοινωνία. Σίγουρα θέλει δουλειά πολλή για να αλλάξουμε λίγο», καταλήγει ο Νίκος.

Και αυτή η διαδρομή στην Τήνο έδειξε για ακόμη μία φορά πως η προσπάθεια γίνεται πιο εύκολη όταν γίνεται μαζί.