Αν ζούσαμε στην Ιαπωνία ο τρόπος που θα αντιμετώπιζε κάνεις ένα σπασμένο ή ραγισμένο δοχείο βασίζεται σε πολύ διαφορετική προσέγγιση, αλλά στην πραγματικότητα έχει την ίδια φιλοσοφία με την Ελλάδα.
Οι Ιάπωνες σύμφωνα με την κοσμοθεωρία τους που αποδέχεται την ατέλεια, τη φθορά και την παροδικότητα των πραγμάτων κολλούν τις ρωγμές χωρίς να τις κρύβουν αλλά τις αναδεικνύουν με ρητίνη και χρυσό κι αναβαθμίζουν την αξία του δοχείου.
Στην Ελλάδα τα πιθάρια έχουν από τα βάθη των αιώνων μεγάλη αξία γιατί φιλοξενούσαν πάντα πολύτιμα υγρά όπως κρασί ή λάδι. Με την επέλαση του πλαστικού η χρήση διαφοροποιήθηκε και τα πιθάρια βγήκαν στην αυλή όπου φιλοξενούν πια λουλούδια. Το συγκεκριμένο πιθάρι της φωτογραφίας, αν κι έσπασε δεν χρειάστηκε πολλά για να συνεχίσει να είναι λειτουργικό. Ένα κομμάτι σκοινί ήταν αρκετό για να παραμείνει στη θέση του και να κρατά ζωντανή την βουκαμβίλια που αγκαλιάζει ολόκληρο το σπίτι στον Πύργο της Τήνου. Έτσι σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Kintsugi, ένα σπασμένο αντικείμενο δεν είναι κατεστραμμένο, αλλά αποκτά μεγαλύτερη ιστορία, μοναδικότητα και αξία επειδή ακριβώς έσπασε και επιδιορθώθηκε. Αν τα βήματά σας λοιπόν, σας φτάσουν μέχρι τον Πύργο, αξίζει να το δείτε ανάμεσα σε τόσα άλλα ξεχωριστά ανθρώπινα χειροτεχνήματα.
Πάρη Ντελκή
