Αισθάνομαι βαθειά την ανάγκη, ως εφημέριος και πνευματικός πατέρας της ενορίας του Αγίου Νικολάου και Αγίου Ελευθερίου επί σειρά ετών, να καταθέσω με απλότητα καρδίας την ευγνωμοσύνη και τη συγκίνησή μου. Η θεία Πρόνοια με αξίωσε την ημέρα της Πεντηκοστής να επιστρέψω στο ιερό θυσιαστήριο του ναού μας, εκεί όπου με τη χάρη του Θεού και τη δύναμη του Παναγίου Πνεύματος πάλιν και πολλάκις ενισχύθηκα και στηρίχθηκα στην ιερατική μου διακονία.
Ύστερα από πολύμηνη και δύσκολη νοσηλεία στην Αθήνα, και με την άδεια των ιατρών, επέστρεψα στο ευλογημένο νησί της Τήνου, τον τόπο που με ανέθρεψε στην πίστη, στη διακονία, στη ταπείνωση, και με δίδαξε να δοξολογώ τον Τριαδικό Θεό, τη Μεγαλόχαρη Παναγία μας και όλους τους Αγίους, που από την αρχή έως και σήμερα παραμένουν σκέπη και προστασία μου.
Με λόγο απλό αλλά καρδιακό θέλω να ευχαριστήσω τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας, κ. Δωρόθεο Β΄, για το διακριτικό αλλά σταθερό και πηγαίο ενδιαφέρον του κατά τη διάρκεια της ασθενείας μου. Ο λόγος του, οι προσευχές του και η στοργή του στάθηκαν δύναμη. Ευχαριστώ ιδιαιτέρως τον Αρχιερατικό Επίτροπο Τήνου, πατέρα Γεώργιο Φανερό, για την ειλικρινή και έμπρακτη φροντίδα του προς το πρόσωπό μου, αλλά και προς την ενορία μας, την οποία όλο αυτό το διάστημα δεν άφησε χωρίς εφημέριο και χωρίς την τέλεση των ιερών Ακολουθιών.
Η καρδιά μου στρέφεται με ευγνωμοσύνη στους επιτρόπους και στις κυρίες της ενορίας, για την αδιάλειπτη μέριμνα και τον ευπρεπισμό των ναών, ιδιαιτέρως κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα, όπου η παρουσία τους υπήρξε μαρτυρία αγάπης προς τον Θεό και διακονίας προς την Εκκλησία Του.
Ιδιαιτέρως, όμως, δεν μπορώ να μην μνημονεύσω και να μην ευχαριστήσω από καρδιάς τους εθελοντές αιμοδότες που, “ὥσπερ πελεκάν”, όπως ψάλλεται στα Εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής, προσέφεραν το αίμα τους για τη σωτηρία μου. Η προσφορά τους υπήρξε για μένα σημείο θυσιαστικής αγάπης, που δεν περιγράφεται εύκολα με λόγια. Θερμές ευχαριστίες απευθύνω προς την Τράπεζα Αίματος της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας, του Δήμου Τήνου, και προς τους φίλους και οικείους που έσπευσαν από τη Χαλκιδική, την Κατερίνη, την Αθήνα, την Αμοργό και, κυρίως, την αγαπημένη μας Τήνο. Ξεχωριστή συγκίνηση μου προκάλεσαν οι νέοι του νησιού μας, που ταξίδεψαν στην Αθήνα για να προσφέρουν αίμα. Με το παράδειγμά τους κατέθεσαν ένα βίωμα πίστης και ελπίδας στην πράξη, που έγινε βάλσαμο ψυχής για εμένα.
Μεγάλο ευχαριστώ οφείλω στους γιατρούς και στο νοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων όπου νοσηλεύτηκα – ΙΑΣΩ, ΝΙΜΤΣ και Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών. Περισσότερο απ’ όλα, όμως, θέλω να ευχαριστήσω όλους εκείνους που προσευχήθηκαν στον Άγιο Θεό για μένα. Η προσευχή τους με συνόδευε αθόρυβα, μα δυναμικά, και με κρατούσε όρθιο όταν όλα έδειχναν αδύνατα. Σας ένιωθα κοντά μου ακόμη κι όταν δεν ήσασταν παρόντες, και τούτο ήταν για μένα το πιο μεγάλο θαύμα.
Δοξάζω τον Θεό που με φύλαξε, με επανέφερε και με αξιώνει ακόμη να Τον υπηρετώ. Και αν κάτι μου έμαθε αυτή η δοκιμασία, είναι πως η ευγνωμοσύνη δεν είναι απλώς ευγένεια, αλλά προσευχή ζωντανή. Και σας ευχαριστώ, γιατί σε όλη αυτή τη διαδρομή δεν προσευχόμουν μόνος.
Με ευγνωμοσύνη,
Πρωτοπρεσβύτερος π. Στυλιανός Τουφεκλής
Εφημέριος Αγίου Νικολάου και Αγίου Ελευθερίου πόλεως Τήνου
