Το φθινόπωρο στην Τήνο περιείχε Τέχνη, παράδοση, γαστρονομία και πολύ… Αγάπι

- Δ Ι Α Φ Η Μ Ι Σ Η -

Το φθινόπωρο στην Τήνο περιείχε Τέχνη, παράδοση, γαστρονομία και πολύ… Αγάπι

Όσα έγιναν στο «Αόρατο Νήμα υφαίνει», Αγάπι Τήνου, τον Οκτώβριο 2026 

Τον Οκτώβριο η Τήνος έγινε το επίκεντρο πολύπλευρων δράσεων και δημιουργικών δυνάμεων που συγκεντρώθηκαν στο νησί και ύφαναν ένα αόρατο, αλλά ανθεκτικό νήμα φροντίδας και συνεργασίας!

Στον παραδοσιακό οικισμό Αγάπι της Τήνου, υλοποιήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του Οκτωβρίου μια πρωτότυπη, πολυεπίπεδη καλλιτεχνική, εικαστική πρωτοβουλία, η οποία πλαισιώθηκε από ερευνητικές, εκπαιδευτικές και γαστρονομικές δράσεις και προβολές με τη Φροντίδα ως θεμελιώδη πολιτιστική, κοινωνική και χωρική αξία σε σύνδεση με την άυλη πολιτιστική κληρονομιά των Κυκλάδων. Ειδικά δε οι δράσεις προώθησης της τηνιακής και, σε ευρύτερη κλίμακα, κυκλαδικής γαστρονομίας και τυροκομίας, αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα ενόψει της εξέτασης του ελληνικού φακέλου ένταξης της κυκλαδίτικης τυροκομίας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCΟ, η οποία θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες.

Θεωρητικό υπόβαθρο αποτέλεσαν οι Αόρατες Πόλεις του Ίταλο Καλβίνο, σύμφωνα με τις οποίες, ένας τόπος δεν ορίζεται από τα όριά του, αλλά από τις σχέσεις, τις αφηγήσεις και τα αόρατα δίκτυα που τον συγκροτούν. Έτσι, διερευνήθηκε η ιστορική σχέση μιας κοινότητας με τον τόπο της, με την Τήνο και το αγροτικό χωριό Αγάπη να αποτελούν μια «κιβωτό μνήμης».

Διοργανωτής φορέας είναι η ΝΩΜΩ ΑμΚΕ που δραστηριοποιείται στο σημείο τομής της τέχνης, της επιστήμης και της τεχνολογίας και η οποία έχει υλοποιήσει και άλλα προγράμματα στην Τήνο, όπως το Toichos project, 2025, το μηνιαίο πρόγραμμα φιλοξενίας Γάλλων αρχιτεκτόνων σχεδιαστών, Σμιλεύοντας τη Μνήμη, 2024-2025, τη δράση προφορικής ιστορίας σχετικά με το οικοσύστημα παραδοσιακών τεχνών του νησιού, ΙΧΝΗ, 2024 τη δράση ψηφιακής τεκμηρίωσης με άξονα τη σιδηρουργία και το The Inherited Earth, 2023, ένα διεθνές πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών. Για τη συγκεκριμένη δράση η ΝΩΜΩ συνεργάστηκε με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο, καθώς και με το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας, αλλά και με πολλούς φορείς, οργανισμούς και ομάδες κατοίκων της Τήνου.

Ομαδική εικαστική έκθεση

Κεντρικό πυλώνα του προγράμματος αποτέλεσε μια μεγάλη, ομαδική Εικαστική Έκθεση (9-25/10) σε επιμέλεια της εικαστικού και επιμελήτριας Ελένης Γλύνη. Οι επισκέπτες ανακάλυπταν τα έργα στο παλιό πετρόχτιστο Δημοτικό Σχολείο, που άνοιξε ειδικά για το σκοπό αυτό, αλλά και σε αναπάντεχα τοπόσημα του χωριού, όπως εντός και γύρω από τον ανακαινισμένο παλιό νερόμυλο ή στο ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αξίας ξωκλήσι της Αγίας Σοφίας.

Στην έκθεση συμμετείχαν διακεκριμένοι καλλιτέχνες που συνδέονται με την Τήνο και τη σύγχρονη ελληνική τέχνη και συγκεκριμένα οι (αλφαβητικά): Δημήτρης Αναστασίου, Ελένη Γλύνη, Αλεξάνδρα Γρυπάρη, Γιάννης Ευθυμίου, Αλέκος Κυραρίνης, Κωνσταντίνος Λαδιανός, Αλέξανδρος Λάιος, Εμμανουήλ Μπιτσάκης, Λευτέρης Ναύτης, Αχιλλέας Παπακώστας, Νίκος Ποδιάς, Δημήτρης Σκαλκώτος, Μάρω Φασουλή. 

Όπως σημειώνει η επιμελήτρια: «Το μετέωρο ερώτημα —’τι προσδίδει αξία σε τι: το έργο στον χώρο ή ο χώρος στο έργο;’— προϋποθέτει ότι κάτι από τα δύο έρχεται στη συνάντηση ελλιπές. Στην έκθεση συνέβη το αντίθετο: έργα και χώροι συναντήθηκαν ως δύο πλήρεις και αυτόνομες δυνάμεις. Η σχέση τους δεν είναι προσθετική. Το ένα δεν αυξάνει την αξία του άλλου, αλλά μεταβάλλει τη γωνία από την οποία το βλέπουμε. Όταν ο επισκέπτης έφτανε στον νερόμυλο, το σχολείο υπήρχε πλέον ως ανάμνηση· όταν έφτανε στην Αγία Σοφία, ο νερόμυλος είχε ήδη γίνει απουσία. Η σχέση δημιουργείται όχι μόνο ανάμεσα σε όσα συνυπάρχουν, αλλά και ανάμεσα σε όσα διαδοχικά απομακρύνονται από το βλέμμα».

Περιπατητική περφόρμανς ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Μεγάλη ήταν η απήχηση που είχε στην κοινότητα της Τήνου και στους επισκέπτες η πρωτότυπη In situ περιπατητική Performance «Κοινωνία» που σχεδίασε η Ιταλίδα καλλιτέχνιδα Nerina Cocchi, ιδρύτρια της καλλιτεχνικής ομάδας InOutput μέσα από ένα σύντομο πρόγραμμα φιλοξενίας. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε ένα εργαστήριο, όπου αναδείχθηκαν μέσω αυτοσχεδιασμών και αφηγήσεων οι μνήμες και οι ιστορίες των γυναικών του νησιού, ενώ στην τελική performance, όπου συμμετείχαν μέλη του Χορευτικού Συλλόγου Γυναικών Τήνου, του χορευτικού σωματείου «Εν Συνθέσει» και του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού – Τμήμα Τήνου, τα σοκάκια και οι κοινόχρηστοι χώροι του χωριού μετατράπηκαν σε πεδίο συνάντησης, ανταλλαγής και ανακάλυψης μέχρι το φινάλε, με μια συγκινητική μουσική συνάντηση, αλλιώτικη από κάθε άλλη, στην εκκλησία του Αγίου Αγαπητού που άνοιξε ειδικά για την εκδήλωση. Μέσα από μια διαφορετική ματιά πάνω σε όσα μας περιβάλλουν καθημερινά, η δράση ανέδειξε τις αόρατες σχέσεις που συνδέουν τους ανθρώπους με τον τόπο, τις μνήμες και τις πρακτικές φροντίδας που διαμορφώνουν την κοινότητα. 

Συζητήσεις

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (17 Οκτωβρίου), διοργανώθηκαν πάνελ συζητήσεων που έφεραν στο ίδιο τραπέζι ανθρώπους της γης και της παραγωγής, εκπροσώπους της τοπικής κοινότητας, καλλιτέχνες και επαγγελματίες, αλλά και ερευνητές και εκπροσώπους της επιστημονικής και διανοητικής ζωής.

Στο πάνελ με τίτλο Γη, με επιμελητή και συντονιστή τον Χάρη Τζαννή, συντάκτη γαστρονομίας – ιδρυτή του Delio Food Hub, η συζήτηση επικεντρώθηκε στη σχέση της γης με την παραγωγή και τη διατροφή, από την καλλιέργεια και την κτηνοτροφία έως την τυροκομία με έμφαση στην τυροκομική παράδοση των Κυκλάδων και την προσπάθεια ένταξης της Κυκλαδικής Τυροκομίας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCΟ. Επισημαίνεται, ότι, όπως ενημέρωσε η Ιωάννα Τζαβάρα (εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπουργείο Πολιτισμού), ο φάκελος με την πρόταση της Ελλάδας αναμένεται να εξεταστεί στην επόμενη Συνεδρίαση της Διακυβερνητικής Επιτροπής της Σύμβασης (30/11-5/12/2026, Xiamen, Κίνα).

Κεντρικό ζήτημα αποτέλεσε η διατήρηση των παραδοσιακών καλλιεργειών και η δίκαιη ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Ο Νίκος Αλβέρτης, αγρότης και πρώην εκπαιδευτικός, συνεχίζει την καλλιέργεια άνυδρων τοπικών ποικιλιών οσπρίων με στόχο να διασώσει τους παραδοσιακούς σπόρους και τις καλλιεργητικές πρακτικές, ώστε να μη χαθούν μαζί με τους ηλικιωμένους παραγωγούς που τις γνωρίζουν. Τόνισε, ωστόσο, ότι πρόκειται για μια δύσκολη και επίπονη εργασία, η οποία δεν εξασφαλίζει εύκολη οικονομική επιβίωση στους νέους. Ο Ροίκος Θανόπουλος (Δρ γεωπόνος και ερευνητής), με την επαγγελματική του εμπειρία από την Τράπεζα Σπόρων, αναφέρθηκε στη σημασία της διατήρησης της παραδοσιακής σποράς και της σύνδεσης του ανθρώπου με τη γη. Μέσα από έρευνα και συλλογή σπόρων στα χωριά της Τήνου, εντοπίστηκαν ακόμη και ποικιλίες που έχουν πάψει πλέον να καλλιεργούνται, όπως ένα παλιό είδος κριθαριού. Υπογράμμισε δε ότι δεν αρκεί να ανταλλάσσουμε ή να καταναλώνουμε παραδοσιακούς σπόρους, αλλά πρέπει να τους καλλιεργούμε στον τόπο τους και να γινόμαστε συνεχιστές αυτής της παράδοσης. Ο Τήνιος σεφ Αντώνης Ψάλτης (Μικρό Καράβι, Τήνος) επισήμανε ότι η καλή τοπική πρώτη ύλη αποτελεί τη βάση της ποιοτικής εστίασης. Οι επαγγελματίες της γαστρονομίας οφείλουν να συνεργάζονται με τους παραγωγούς, να γνωρίζουν τις δυσκολίες της δουλειάς τους και να αναδεικνύουν την ιστορία και τον μόχθο πίσω από κάθε προϊόν. Παράλληλα, πρέπει να κατανοούν ότι οι μικρές τοπικές παραγωγές εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες και δεν μπορούν πάντα να ανταποκρίνονται στις μεγάλες απαιτήσεις των εστιατορίων. Η εστίαση, όπως τόνισε, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν βιώσιμο πρωτογενή τομέα. Ο Δημήτρης Ρουσουνέλος (συγγραφέας και αρθρογράφος), έθεσε ακόμη πιο έντονα το ζήτημα της απειλής που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας στα νησιά. Επισήμανε ότι συχνά η έννοια του «τοπικού προϊόντος» είναι ασαφής, καθώς προϊόντα που παράγονται στις Κυκλάδες μπορεί να βασίζονται σε εισαγόμενες πρώτες ύλες. Παράλληλα, η ανεξέλεγκτη τουριστική ανάπτυξη, η αύξηση της αξίας της γης και η άνιση χρηματοδότηση σε βάρος της αγροτικής παραγωγής αποθαρρύνουν τους νέους από το να ασχοληθούν με τη γεωργία και την τυροκομία.

Από τη διεξοδική συζήτηση που ακολούθησε με κατοίκους του νησιού προέκυψε η ανησυχία για τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού. Οι παραγωγοί συχνά δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν αξιοπρεπές εισόδημα, ενώ η τουριστική δραστηριότητα προσφέρει ευκολότερες οικονομικές διεξόδους. Η κατάσταση αυτή οδηγεί στην εγκατάλειψη της καλλιεργήσιμης γης και στην υποχώρηση της παραδοσιακής παραγωγής. Η γαστρονομική και πολιτιστική ταυτότητα των Κυκλάδων δεν μπορεί να διασωθεί χωρίς τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα και των ανθρώπων που τον υπηρετούν. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος οι Κυκλάδες να διατηρήσουν την εικόνα της παράδοσής τους ως τουριστικό προϊόν, χάνοντας σταδιακά τους ίδιους τους ανθρώπους και τις παραγωγικές δραστηριότητες που τη δημιούργησαν.

Στο πάνελ με τίτλο Άνθρωπος, με επιμελητές και συντονιστές τον Νίκο Γκύζη και τον Μάρκο Παλαμάρη, η συζήτηση επικεντρώθηκε στη σχέση της παραδοσιακής οικιακής οικονομίας, των τεχνών και της γαστρονομίας με τη σύγχρονη βιώσιμη ανάπτυξη. Αφετηρία αποτέλεσε η εμπειρία των κυκλαδίτικων κοινοτήτων, όπου η ορθολογική διαχείριση των διαθέσιμων πόρων, η αξιοποίηση των υλικών και η ελαχιστοποίηση της σπατάλης αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής ζωής.

Ο Μαρίνος Σουράνης, ιδιοκτήτης του εστιατορίου Μαραθιά και μέλος της ΑΜΚΕ Ανθός Τήνου, προσέγγισε τη θεματική μέσα από τη σύγχρονη εστίαση και τη σχέση της με την τοπική παραγωγή και την πολιτιστική ταυτότητα του νησιού. Η Sara Salandra, εκπρόσωπος του διεθνούς δικτύου Slow Food, παρουσίασε τη φιλοσοφία του κινήματος για τροφή «Καλή, Καθαρή και Δίκαιη», εστιάζοντας στην προστασία της αγροδιατροφικής βιοποικιλότητας, στη στήριξη των μικρών παραγωγών και στη διαμόρφωση δικαιότερων σχέσεων σε όλη την αλυσίδα παραγωγής και διάθεσης. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην Κιβωτό της Γεύσης (Ark of Taste) και στα Presidia, πρωτοβουλίες που συνδέουν την προστασία των τοπικών προϊόντων και της παραδοσιακής γνώσης με την εκπαίδευση, τη γαστρονομία και την ενεργοποίηση των κοινοτήτων. 

Ο Raffaele Licinio, μέλος του οργανισμού Slow Food και σεφ του εστιατορίου Lira στην Πομπηία, και η συνέταιρός του, sommelier Giada Gordano, έφεραν στη συζήτηση την παράδοση της cucina povera της Καμπανίας, αναδεικνύοντας τις αναλογίες της με την οικιακή οικονομία της Τήνου. Μέσα από δικά τους παραδείγματα, ανέδειξαν κοινές πολιτισμικές αναφορές και πρακτικές που συνδέουν τις δύο περιοχές της Μεσογείου.

Ο Βασίλης Ξενοφώντος, σχεδιαστής προϊόντων, ολοκλήρωσε τη συζήτηση προσεγγίζοντας τον σχεδιασμό ως έναν από τους βασικούς τρόπους με τους οποίους επικοινωνούμε με τον κόσμο, τον αντιλαμβανόμαστε και τον μεταφράζουμε. Συνδέοντας τις τοποθετήσεις των ομιλητών, ανέδειξε τη συμπληρωματικότητα των τριών τομέων της οικονομίας: της πρωτογενούς παραγωγής, της δευτερογενούς μεταποίησης και της τριτογενούς παροχής υπηρεσιών. Ο σχεδιασμός παρουσιάστηκε έτσι ως πεδίο συνάντησης και διασύνδεσης, που μπορεί να μεταφέρει τη γνώση και τις αξίες της τοπικής παραγωγής στη σύγχρονη δημιουργία και την καθημερινή ζωή.

Τη γλωσσική διαμεσολάβηση μεταξύ Ιταλών και Ελλήνων ανέλαβε ο Αναστάσιος Δανούσης.

Η συζήτηση ανέδειξε ότι η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν αφορά μόνο τη διάσωση παραδοσιακών πρακτικών, αλλά και τη δημιουργία των συνθηκών για τη συνέχισή τους μέσα από σύγχρονες παραγωγικές, κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις. Από την οικιακή οικονομία της Τήνου έως τη γαστρονομική παράδοση της Καμπανίας και το διεθνές δίκτυο του Slow Food, αναδείχθηκε η σημασία της συνεργασίας ανάμεσα σε ειδικότητες. Διαφορετικά θα προκύπτουν συνεχώς κατακερματισμένες πληροφορίες που δεν θα λειτουργήσουν ποτέ ολιστικά προς όφελος της πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως είναι απαραίτητο.

Δράσεις Γαστρονομίας

Τις συζητήσεις πλαισίωσαν δράσεις μαγειρικής και γευσιγνωσίας που συχνά πάντρευαν την Κυκλαδίτικη τυροκομία και οινοποιία με την ιταλική. Με τη συνεργασία του Αντώνη Ψάλτη και του Χάρη Τζαννή γνωρίσαμε και δοκιμάσαμε τυριά και κρασιά από διαφορετικά νησιά των Κυκλάδων, αναζητώντας μέσα από τη γεύση τις ιδιαίτερες πρώτες ύλες, τις τεχνικές, τις γνώσεις και τις πρακτικές που συνδέονται με την παραγωγή τους. Η γευσιγνωσία αποτέλεσε έναν τρόπο να αναδειχθεί η τυροκομία όχι μόνο ως προϊόν, αλλά ως ζωντανή πολιτιστική κληρονομιά, που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και συνδέει τη γη, την κτηνοτροφία, την εργασία και την τοπική κοινωνία, αποτελώντας συστατικό στοιχείο τόσο της καθημερινής διατροφής, όσο και της γιορτής.

Στη δράση Το Ξένο Τραπέζι – Ένα ιταλικό τραπέζι συναντά το Τήνιο σπίτι, με αφετηρία την cucina povera και την κουλτούρα της αξιοποίησης των διαθέσιμων υλικών χωρίς σπατάλη, ο Ιταλός σεφ Raffaele Licinio υπό την εποπτεία του διεθνούς οργανισμού Slow Food μας έφερε πιο κοντά στην κουζίνα της Καμπανίας και τις πρακτικές που συνδέουν την τροφή με την οικονομία του σπιτιού, την εποχικότητα, την τοπικότητα και τη μετάδοση της γνώσης, αναδεικνύοντας κοινές αξίες της μεσογειακής διατροφικής κουλτούρας. Σημειώνεται ότι η Ιταλική μαγειρική εγγράφηκε το 2025 στην UNESCO ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. 

Στη δε δράση Το Τραπέζι της Αγάπης συναντήθηκαν κάτοικοι του νησιού, συμμετέχοντες στο έργο, καλεσμένοι, καθώς και ο Raffaele Licinio γύρω από την προετοιμασία του φαγητού. Ζυμαρικά, κεφτεδάκια και άλλες παρασκευές ετοιμάστηκαν με τα χέρια και τις γνώσεις των συμμετεχόντων, μέσα από μια διαδικασία ανταλλαγής συνταγών, τεχνικών και ιστοριών. Το μαγείρεμα έγινε συλλογική πράξη φροντίδας και το τραπέζι ένας χώρος συνάντησης, προσφοράς και μοιράσματος. Το συνολικό πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με το Κοινό Τραπέζι, όπου, με επιμέλεια του Αντώνη Ψάλτη, συναντήθηκαν όλοι γύρω από το ίδιο τραπέζι και μοιράστηκαν συνταγές και γεύσεις της Τήνου, αναδεικνύοντας προϊόντα, τεχνικές και μαγειρικές πρακτικές του νησιού. 

Παρόντες ήταν και ιδρυτικά μέλη της πρωτοβουλίας Slow Wine Ελλάδας, η οποία μόλις ξεκίνησε και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο νησί, ενημερώνοντας τον κόσμο για την πρωτοβουλία, το σκεπτικό και τους στόχους, αλλά και ερευνώντας την παραγωγή.

Προβολή ταινίας 

Το ενδιαφέρον της κοινότητας και των καλεσμένων εμπειρογνωμόνων συγκέντρωσε και η προβολή του ντοκιμαντέρ «Πώς να ζούμε στη Γη» (How to Live on Earth), σε σκηνοθεσία Fredi Devas. Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους που εξερευνά το ζωτικό μας δεσμό με τη φύση και το ρόλο της στο μέλλον μας. Με αφηγητή τον γνωστό Βρετανό ηθοποιό Benedict Cumberbatch, η ταινία – που λειτουργεί ως ο απόλυτος «οδηγός επιβίωσης και δράσης» – παρουσιάζει εμπνευσμένες ιστορίες αιχμής και εντυπωσιακά πλάνα απ’ όλον τον κόσμο, αποκαλύπτοντας πώς οι άνθρωποι μαθαίνουν να συνεργάζονται με τη φύση για την αντιμετώπιση των μεγαλύτερων προκλήσεών μας. Μια ταινία που συγκινεί, ψυχαγωγεί και δίνει ώθηση, παρουσιάζοντας ένα αισιόδοξο όραμα για ένα μέλλον που είναι εφικτό: ένα μέλλον όπου η φύση ευημερεί, και μαζί της ευημερούμε κι εμείς.

Λίγα λόγια για το Αγάπη – ή Αγάπι 

Το χωριό Αγάπη (ή το Αγάπι) είναι ένας από τους παλαιότερους και τους πιο ιδιαίτερους, αυθεντικούς και γραφικούς οικισμούς της Τήνου, χτισμένος σε μια προνομιακή, καταπράσινη πλαγιά της ενδοχώρας του νησιού, σε απόσταση 14χλμ από τη Χώρα. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ονομαζόταν “Πέρασμα”, καθώς από εκεί περνούσε ο δρόμος που οδηγούσε στην τότε πρωτεύουσα του νησιού. Ο ενοριακός ναός της Παναγίας μετονομάστηκε τον 18ο αι. σε ναό του Αγίου Αγαπητού και έδωσε το όνομα στο χωριό. Βρίσκεται στο εσωτερικό της Τήνου και από εκεί ξεκινά η κοιλάδα που καταλήγει στην εύφορη πεδιάδα της Κώμης. Το ρυάκι που τη διατρέχει, υπήρξε από τα πιο μεγάλα ποτάμια του νησιού. Φέρει έντονα τα ίχνη της ενετικής κυριαρχίας, όχι μόνο ως ιστορικό αποτύπωμα αλλά ως διαρκή τρόπο οργάνωσης του χώρου και της ζωής. Το Αγάπι μπορεί να διαβαστεί ως μια «αόρατη πόλη», όπου τα θραύσματα του παρελθόντος —αγροτικές πρακτικές, αρχιτεκτονικές μορφές, συλλογικές μνήμες— συνυπάρχουν με τις προβολές του μέλλοντος, δημιουργώντας ένα δυναμικό και ανοιχτό πεδίο νοηματοδότησης. Τελικά το Αγάπη δεν είναι μόνο ένα χωριό, αλλά ένας τρόπος να κατανοήσει κανείς πώς οι τόποι κατασκευάζονται — όχι μόνο με πέτρα και χώμα, αλλά και με βλέμματα, προσδοκίες και ιστορίες. 

Λίγα λόγια για τη ΝΩΜΩ ΑμΚΕ

Η ΝΩΜΩ ιδρύθηκε επίσημα το 2021 από την Αλεξάνδρα Γρυπάρη, εικαστικό και τη Σοφία Ζησίμου, αναλύτρια, μέσα από το σχεδιασμό του καινοτόμου έργου Tinos Virtual Museum (Εικονικό Μουσείο Τήνου) για τη γεφύρωση της πλούσιας τοπικής παράδοσης της Ελληνικής περιφέρειας με τη σύγχρονη διεθνή καλλιτεχνική πρακτική και την έρευνα αιχμής. Μέσα από πειραματικές διαδικασίες, διεπιστημονικά εργαστήρια, διεθνή προγράμματα καλλιτεχνικής φιλοξενίας (residencies) και εκπαιδευτικές δράσεις, ο οργανισμός στοχεύει στη μετατροπή της νησιωτικής περιφέρειας σε κέντρο παραγωγής σύγχρονου πολιτισμού. Το όνομα του οργανισμού προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη νέμω/νωμώ, η οποία φέρει έναν πολυδιάστατο σημασιολογικό πλούτο: διανέμω, μοιράζομαι· ελέγχω ή συγκρατώ· σκέφτομαι, μελετώ. Από την ίδρυσή της έως σήμερα, η ΝΩΜΩ έχει αναπτύξει ένα εκτεταμένο δίκτυο συνεργασιών με κορυφαίους εγχώριους και διεθνείς πολιτιστικούς και επιστημονικούς φορείς (μεταξύ αυτών το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, η Ακαδημία Αθηνών, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, το Ινστιτούτο Γκαίτε, κ.ά). Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο https://nwmw.gr/ 

Τo Αόρατο Νήμα διοργανώθηκε με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου, σε στενή συνεργασία με τον διεθνή οργανισμό Slow Food / Slow Wine και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Πραγματοποιήθηκε σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Τήνου και τον Σύλλογο του χωριού Αγάπη και την ευγενική χορηγία της Seajets και του T-oinos. 

Φωτογραφίες από τις δράσεις Οκτωβρίου στο Αγάπι θα βρείτε ΕΔΩ

Φωτογραφίες έργων της έκθεσης θα βρείτε ΕΔΩ. 

Πληροφορίες για το πρόγραμμα, τους συνεργαζόμενους φορείς και τους συντελεστές θα βρείτε και στην ιστοσελίδα https://nwmw.gr/activity/the-invisible-thread/

- Δ Ι Α Φ Η Μ Ι ΣΗ -
Ακολουθήστε το tinostoday.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
- Δ Ι Α Φ Η Μ Ι ΣΗ -
- Δ Ι Α Φ Η Μ Ι ΣΗ -
- Δ Ι Α Φ Η Μ Ι ΣΗ -