Τη δεκαετία του ’80, το «Ναϊάς» και το «Παναγία Τήνου» έκαναν τη γραμμή Σύρος – Τήνος – Μύκονος. Όσοι τα θυμούνται να πλευρίζουν στο παλιό λιμάνι της Τήνου μπορεί να θυμούνται κι ένα πολύ μικρότερο σκάφος να βγαίνει για να τα προϋπαντήσει. Ήταν η «Ηρώ». Η δουλειά της ήταν να πάρει τον κάβο από την πλώρη του βαποριού και να τον παραδώσει στους ανθρώπους που περίμεναν στον μόλο.
Η άφιξη είχε τη δική της σειρά. Όπως περιγράφουν άνθρωποι που έζησαν τη σκηνή, το βαπόρι έμπαινε αργά στο λιμάνι και το πλήρωμα έριχνε τον κάβο στη λάντζα. Η «Ηρώ» τον μετέφερε στην προβλήτα και οι καβοδέτες τον περνούσαν στην πρώτη δέστρα. Καθώς το πλοίο γύριζε για να έρθει με το πλάι στον μόλο, εκείνοι έπρεπε να μεταφέρουν γρήγορα το σκοινί στην επόμενη δέστρα. Ένας επιβάτης, παιδί τότε, θυμόταν χρόνια αργότερα τους ανθρώπους στην προκυμαία να τρέχουν με τον κάβο στα χέρια, ενώ το βαπόρι προχωρούσε δίπλα τους.
Μια λεπτομέρεια από τις ίδιες μαρτυρίες εξηγεί γιατί κάποιοι ίσως θυμούνται την «Ηρώ» διαφορετικά. Το όνομα το έφεραν διαδοχικά δύο λάντζες. Η παλιότερη ήταν ξύλινη. Εκείνη που την ακολούθησε ήταν σιδερένια και μικρότερη. Στις αναμνήσεις από το λιμάνι σώζονται και τα μικρά ονόματα των ανθρώπων που τις δούλευαν: ο Βαγγέλης και ο Μάρκος.







