Στη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου αναφορικά με το Κέντρο Υγείας όπου πάρθηκαν κάποιες αποφάσεις (μπορείτε να διαβάσετε εδώ όλη την αναφορά μας) ήταν παρούσα και η Διοικούσα Επιτροπή της Μονάδας Υγείας του νησιού.
Ο πρόεδρος αυτής, κ. Βασιλάκης μετέφερε την κατάσταση που επικρατεί στο Κέντρο Υγείας καθώς και σημαντικές άλλες πληροφορίες που έγιναν γνωστές. Ενδεικτικά μεταξύ άλλων δήλωσε:
«Πρωτίστως, θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου για την υπόθεση του Θεοξένια, η οποία με δική σας πρωτοβουλία ξεκίνησε και, με τη συνδρομή της κυβέρνησης, οδεύει προς ολοκλήρωση. Επίσης, το θέμα με τον κύριο Μαρτίνο αποτελούσε και για εμάς διαχρονικό στόχο.
Το Κέντρο Υγείας Τήνου δεν είναι ένας στατικός οργανισμός. Δεν πρόκειται για μια υπηρεσία όπου κάποιοι προσλήφθηκαν κάποτε και παραμένουν. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Οι αγροτικοί γιατροί έρχονται για περιορισμένο χρονικό διάστημα, συχνά για λίγους μόνο μήνες, ενώ πολλές φορές προκύπτουν κενά ανάμεσα στις τοποθετήσεις τους.
Πέρυσι, τέτοια εποχή, βρισκόμασταν ξανά σε αυτή την αίθουσα και συζητούσαμε το γεγονός ότι υπήρχε πληθώρα αγροτικών γιατρών. Σήμερα, η πραγματικότητα είναι διαφορετική: μόλις ένας στους δέκα είναι γενικός γιατρός. Όταν αναλάβαμε τη διοίκηση, την πρώτη κιόλας ημέρα παραιτήθηκε ο γενικός γιατρός. Έτσι, μείναμε ουσιαστικά εγώ και η κυρία Σουράνη – ένας γιατρός και μία παιδίατρος – χωρίς καρδιολόγο, μικροβιολόγο ή άλλες βασικές ειδικότητες.
Στο διάστημα που μεσολάβησε, έγιναν σημαντικά βήματα. Με την αναμόρφωση του οργανογράμματος, διαθέτουμε πλέον μόνιμο ορθοπεδικό σε βαθμό διευθυντή, οδοντίατρο, καθώς και τη διευθύντρια και επιστημονικά υπεύθυνη του Κέντρου Υγείας, κυρία Σουράνη. Αρκούν αυτά; Προφανώς όχι. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Τήνο αλλά ολόκληρη τη χώρα.
Το μοντέλο των Κέντρων Υγείας, όπως θεσπίστηκε το 1984, βασίστηκε σε διαφορετικές συνθήκες, όταν υπήρχε επάρκεια ιατρικού προσωπικού. Με την πάροδο των ετών και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η κατάσταση άλλαξε. Η ειδικότητα της γενικής ιατρικής είναι πλέον ιδιαίτερα περιζήτητη σε όλη την Ευρώπη, γεγονός που καθιστά δύσκολη την προσέλκυση γιατρών, παρά τα επιδόματα και τα κίνητρα.
Η νησιωτικότητα δημιουργεί επιπλέον δυσκολίες. Ένας γιατρός που έχει σπουδάσει επί περίπου 15 χρόνια καλείται να εργαστεί σε ένα μικρό νησί χωρίς νοσοκομείο, χωρίς τη δυνατότητα να ασκήσει πλήρως την ειδικότητά του. Ένας ορθοπεδικός που δεν χειρουργεί ή ένας καρδιολόγος που δεν πραγματοποιεί επεμβάσεις, χάνει σημαντικό μέρος της εμπειρίας του.
Παρόλα αυτά, η παρουσία τους είναι απαραίτητη, καθώς το Κέντρο Υγείας ανήκει στην πρωτοβάθμια φροντίδα και δεν μπορεί να νοσηλεύσει ασθενείς. Πολλές φορές αναγκαζόμαστε να κρατήσουμε περιστατικά για δύο, τρεις ή και πέντε ημέρες. Όπως είχαμε προβλέψει και πέρυσι, οι διακομιδές αυξήθηκαν.
Ένας βασικός λόγος ήταν η ανακαίνιση του Κέντρου Υγείας, η οποία περιόρισε σημαντικά τη δυνατότητα φιλοξενίας ασθενών. Σε συνδυασμό με την έλλειψη γενικού γιατρού ή παθολόγου, αυτό οδήγησε σε περισσότερες διακομιδές. Ωστόσο, κάθε διακομιδή γίνεται πάντα σε συνεργασία με τον γιατρό του νοσοκομείου και το ΕΚΑΒ και μόνο όταν είναι απολύτως αναγκαία.
Στο μεταξύ, προχωρήσαμε σε πρακτικές λύσεις. Προμηθευτήκαμε σύγχρονο εξοπλισμό, όπως μηχάνημα βιοχημικών αναλύσεων, που επιτρέπει την άμεση εξέταση ασθενών. Επίσης, αναβαθμίσαμε τον υπερηχογράφο που είχε γίνει μέσω δωρεάς του Εμπορικού Συλλόγου. Τα σύγχρονα εργαλεία δεν αντικαθιστούν τον γιατρό, αλλά ενισχύουν σημαντικά το έργο του, ειδικά των νεότερων.
Όσον αφορά τη στελέχωση, αναμένεται μέσα στον Μάιο η ανάληψη καθηκόντων από νέο γενικό γιατρό σε θέση διευθυντή, ενώ έχουν προκηρυχθεί και άλλες θέσεις. Παράλληλα, συνεχίζεται η προσπάθεια προσέλκυσης ιατρών με κίνητρα, όπως οι μετακινήσεις προσωπικού κατά τους θερινούς μήνες.
Είναι σαφές ότι οι ανάγκες δεν περιορίζονται μόνο στο καλοκαίρι. Οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού χρειάζονται σταθερή υγειονομική κάλυψη. Για τον λόγο αυτό, εξετάζεται η πρόταση μετατροπής του Κέντρου Υγείας σε αστικού τύπου, κάτι που απαιτεί θεσμικές παρεμβάσεις.
Παρά τις δυσκολίες, το σύστημα υγείας δεν καταρρέει. Αντιθέτως, λειτουργεί υπό πίεση και με σημαντικές ελλείψεις, αλλά συνεχίζει να ανταποκρίνεται. Είναι σημαντικό να αναδεικνύουμε τα προβλήματα, χωρίς όμως να δημιουργούμε αποτρεπτικό κλίμα για τους γιατρούς που ενδεχομένως θέλουν να έρθουν στο νησί.
Δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε. Ο στόχος είναι πάντα η βελτίωση και η διεκδίκηση περισσότερων. Η Τήνος του 1980 δεν είναι η ίδια με την Τήνο του 2026. Οι ανάγκες έχουν αυξηθεί, ιδιαίτερα λόγω του τουρισμού, και καλούμαστε να ανταποκριθούμε σε αυτές.
Κλείνοντας, αξίζει να τονιστεί ότι έχουν γίνει ουσιαστικά και θετικά βήματα, τα οποία δεν πρέπει να υποτιμώνται. Υπάρχει ακόμα δρόμος μπροστά μας, αλλά η πρόοδος είναι υπαρκτή.»
