Τήνος, 13 Σεπτεμβρίου 2026
Πριν από οκτώ χρόνια, το 2018, ξεκινήσαμε 200 μικροσκοπικοί σπόροι το ταξίδι της ζωής μας. Το χέρι του υπεύθυνου του φυτωρίου του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Πράσινου» μάς έσπειρε σε μια ψαροκασέλα και μας δρόσισε με νερό.
Έναν μήνα αργότερα ξυπνήσαμε από τον λήθαργό μας και φυτρώσαμε. Τα βλαστάρια μας ξεπρόβαλαν από τη γη προς τα πάνω σαν μικρές λόγχες και συνεχίσαμε να μεγαλώνουμε με τη φροντίδα που μας προσέφεραν: πότισμα, ξεβοτάνισμα και τροφή.
Έναν χρόνο αργότερα, το 2019, όταν το ύψος μας είχε φτάσει περίπου τα 15 εκατοστά και είχαμε απλωθεί ασφυκτικά σε όλο το παρτέρι, ήρθε η ώρα να χωριστούμε, ώστε να μπορέσουμε να αναπτυχθούμε φυσιολογικά.
Μια ηλιόλουστη Τετάρτη, 25 μαθητές και μαθήτριες της Περιβαλλοντικής Ομάδας του ΕΠΑΛ Τήνου, με την καθοδήγηση του κ. Ιωάννη Ψάλτη, μάς μεταφύτευσαν σε γλάστρες των δύο λίτρων. Η καθημερινή φροντίδα συνεχίστηκε.
Το 2020 μάς μεταφύτευσαν σε μεγαλύτερες γλάστρες. Είχαμε πλέον τη μορφή μικρών δέντρων, με κορμό και πολλά φύλλα, και ήμασταν σχεδόν έτοιμα να οδηγηθούμε στην οριστική μας θέση: την παραλία του Αγίου Φωκά.
Ακούγαμε πως εκεί θα δημιουργούσαμε ένα μεγάλο δάσος από λαντάνια. Ήμασταν χαρούμενα για αυτή την εξέλιξη.
Με ενθουσιασμό υποδεχθήκαμε την ημέρα που, με τη συνεργασία του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Πράσινου», του Δήμου Τήνου και πλήθους συμπολιτών μας, μαζί με τα παιδιά τους, φυτεύτηκαν τα πρώτα 100 νεαρά λαντάνια.
Μας φύτεψαν προσεκτικά, δίπλα στα κρινάκια της περιοχής, ώστε να γίνουμε όλα μαζί μια όμορφη παρέα. Έτσι ξεκίνησε το σημαντικότερο ταξίδι της ζωής μας: η δημιουργία του «Δάσους των Λαντανιών της Τήνου».
Το πρώτο καλοκαίρι, το 2020, ήταν δύσκολο για εμάς. Υπήρξε μεγάλη έλλειψη νερού και το πότισμά μας ανέλαβαν δύο δάσκαλοι και φίλοι μας. Ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου, κ. Στέλιος Δεσύπρης, μετέφερε νερό από το χωριό του, τη Μέση Τήνου, με μπιτόνια, ενώ ο πρόεδρος του Συλλόγου, κ. Ιωάννης Ψάλτης, μετέφερε νερό με τρέιλερ από την Αφαλάτωση.
Και έτσι, όλα πήγαν καλά. Δεν διψάσαμε.
Το δεύτερο καλοκαίρι ήταν πιο δροσερό για εμάς. Τρεις επιχειρήσεις της Τήνου και ο Δήμος Τήνου συνέβαλαν ώστε να λυθεί το πρόβλημα του νερού.
Η «Ανδριανή Α.Ε.» και οι «Αφοί Στεριώτη» μάς δώρισαν δύο μεγάλες δεξαμενές, ενώ ο κ. Χρήστος Μοσχίδης, ιδιοκτήτης του παρακείμενου Bets-Bar, ανέλαβε εξ ολοκλήρου τη δαπάνη για την εγκατάσταση αυτόματου ποτίσματος με σωλήνες PVC.
Ο Δήμος Τήνου φρόντιζε με το βυτιοφόρο του να γεμίζει τις δεξαμενές.
Τα επόμενα χρόνια, όμως, οι ανάγκες μεταφοράς νερού στα χωριά ήταν τεράστιες και ο Δήμος Τήνου δυσκολευόταν να μας προμηθεύσει με την απαιτούμενη ποσότητα.
Τότε ο κ. Μοσχίδης, σαν από μηχανής Θεός, ανέλαβε να μας δροσίζει με νερό από τη δική του παροχή, καλύπτοντας παράλληλα και το κόστος του νερού που χρησιμοποιούσαμε.
Έτσι μεγαλώσαμε. Έτσι ξεχωρίζαμε, απλώνοντας τα φύλλα μας προς τα πάνω, σαν μεγάλες πράσινες βεντάλιες. Και ο κ. Ψάλτης συνέχισε να μας ποτίζει ανελλιπώς όλα τα καλοκαίρια.
Το 2026, όμως, θα μας μείνει αξέχαστο.
Ασυνείδητοι άνθρωποι μάς καταπάτησαν και μας εξαφάνισαν. Μαζί με εμάς χάθηκαν και τα κρινάκια της Παναγίας, ένα προστατευόμενο είδος, αλλά και τα αλμυρίκια της περιοχής. Όλα μαζί αποτελούσαμε ένα αρμονικό σύνολο.
Φωνάξαμε, κλάψαμε, παρακαλέσαμε. Κανένας περαστικός, όμως, δεν έσκυψε να μας βοηθήσει.
Μέχρι που έφτασε ο δικός μας άνθρωπος.
Έβαλε πασσάλους για την περίφραξη, κατ’ εντολή του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Πράσινου», και μας παρηγόρησε, λέγοντάς μας πως αύριο ξημερώνει μια καλύτερη μέρα για εμάς.
Μας είπε πως στις αρχές Οκτωβρίου θα φυτευτούν νέα λαντάνια στη θέση των παλιών και μας διαβεβαίωσε ότι ο χώρος μας θα προστατευθεί με κάθε τρόπο.
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Και εμείς… ελπίζουμε.
Δύο δυστυχισμένα και καταπατημένα λαντάνια
