του Γεωργίου Γρηγοράκη

Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, ένα αγώνα ταχύτητας προκειμένου να μπλοκάρει στις επερχόμενες εκλογές την είσοδο του κόμματος Κασιδιάρη στη βουλή.

Η αγωνία αυτή εντείνεται μετά τις συνεχείς και επιβεβαιωμένες δημοκοπικές έρευνες, που εμφανίζουν σημαντική άνοδο του κόμματος Κασιδιάρη και είσοδο του με άνεση στο Ελληνικό κοινοβούλιο.

Τη ντροπή της εκπροσώπησης των μηρυκαστικών του ναζισμού, στην βουλή των Ελλήνων, την έχουμε ξαναζήσει ωστόσο το 2012.

Τώρα ο καταδικασμένος Κασιδιάρης άλλαξε το εγκληματικό χρυσαυγίτικο κουστούμι και μας προβάρει, από τη φυλακή μάλιστα, εκείνο του κόμματος των Ελλήνων απειλώντας ευθέως τη δημοκρατία μας.

Αλήθεια όμως ποια είναι η δημοκρατία το όνομα της οποίας αβίαστα και κατ΄ επίφαση γίνεται κατάχρηση του ονόματος της ; Ποια είναι η δημοκρατία της οποίας έχουμε διακορεύσει την ουσία, τις αρχές και τα ιδανικά που τη διέπουν ;

Η δημοκρατία είναι ένα ευαίσθητο πολίτευμα που οφείλουμε, ως πολίτες και ως πολιτικοί, να προστατεύουμε καθημερινά με τις συμπεριφορές και με τις πράξεις μας. Είναι ένα διαρκές καθημερινό στοίχημα ; Ένας αγώνας διαρκείας.

Η δημοκρατία χρήζει άμεσης προστασίας.

Τώρα, εκτός των άλλων, ενώπιων της απειλής Κασιδιάρη και στο όνομα της διάσωσης της δημοκρατίας, που τόσο έχουμε ταλαιπωρήσει, προσπαθούμε να λύσουμε σε ελάχιστο χρόνο ένα ζήτημα πρώτου μεγέθους.

Πως φτιάσαμε όμως έως εδώ ;

Την ευθύνη για τον Κασιδιάρη ποιος θα την αναλάβει;

Η ύπαρξη και η δυναμική – τύπου Κασιδιάρη, οφείλεται στις παθογένειες που εμφάνισε η μεταπολίτευση και στα σοβαρότατα λάθη και παραλείψεις. Ο κάθε ακραίος λόγος, με αποκορύφωση τον ναζισμό, ανδρώνεται όταν μυρίσει πολιτειακή και κομματική σαπίλα! Αυτό είναι και το άλλοθι του!

Τώρα θα μου πείτε τέτοια ώρα τέτοια λόγια και έστω και την τελευταία στιγμή, έστω ως απέλπιδα προσπάθεια κάτι πρέπει να γίνει. Αυτό όμως δε συνιστά πανάκεια. Ακόμα και αυτός που συμφωνεί, επί της αρχής της προθέσεως να απαγορευτεί με νόμο η συμμετοχή και η εκλογή του ναζιστικού μορφώματος Κασιδιάρη, θα συμφωνήσει οπωσδήποτε ότι η δημοκρατία δεν προστατεύεται κατ’ ουσίαν με τροπολογίες.

Το στοίχημα της δημοκρατίας για την ώρα τουλάχιστον φαίνεται να έχει χαθεί και είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι ζούμε σε κράτος δικαίου. Θα ήταν περισσότερο ασφαλές, αν είχαν φροντίσει οι κυβερνώντες, εκάστοτε και τωρινοί, να αναχαιτίσουν τον κάθε Κασιδιάρη με υπεύθυνη πολιτική ως οφείλουν έναντι των πολίτων και όχι με γιατροσόφια. Το λέω αυτό γιατί θεωρώ ότι η κυβέρνηση έχει την ευθύνη κατά πρώτο λόγο. Αυτή κατεύθυνε τους πολίτες με την πολιτική της κατ΄ αυτόν τον τρόπο και ιδού ξανά η τερατογένεση. Η ευθύνη είναι πρωτίστως πολιτική.

Τώρα τρέχουμε και δεν φτάνουνε και πολύ φοβούμαι ότι τα πειράματα στο σύνταγμα και τους νόμους την τελευταία στιγμή με οριακές παρεμβάσεις και βιαστικές τροπολογίες, θα ωφελήσουν θυματοποιώντας, στη λανθάνουσα μορφή της ωφέλειας, αυτόν τον απερίγραπτο τύπο. Επιπροσθέτως και δυστυχώς ούτε και στα θεμελιώδη ζητήματα υπάρχει ενωτικός λόγος και ομοφωνία από τα ΄΄ δημοκρατικά μας κόμματα . ΄΄

Ο Κασιδιάρης και ο μεγάλος πυρήνας του παραμένουν ναζιστές, δεν ισχύει αναγκαστικά το ίδιο για σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων που συνδράμουν στην επιδείνωση του κακού. Μπορούμε να τους κατηγωρήσουμε ως αιθεροβάμονες, ως απερίσκεπτους, ανόητους που αυταπατώμενοι για κάτι καλύτερο, σπεύδουν παρηγορητικά, εκδικητικά και επικινδύνως στην σχετική ψήφο. Αδικαιολόγητοι αλλά όχι ναζιστές.

Η κυρίαρχη ευθύνη παραμένει στα φέροντας την ηγεσία πρόσωπα και η ανάληψη της οφείλει να έχει και την σχετική συνέπεια από την κοινωνία. Το λέω αυτό γιατί στο παράδειγμα των Τεμπών η ανάληψη της ευθύνης ήταν στο σύνολο της ηθικοπλαστική, μεθοδευμένη, εξαιρετικά βραχύχρονη και προπαντός δίχως καμία συνέπεια. Αυτό πρέπει επιτελούς να αξιολογηθεί με μετρήσιμο και υψηλό κόστος.

Έως τότε η εκάστοτε ευθύνη, διαφεύγοντας της τιμωρίας, θα παραμένει αιωρούμενη μέχρι να συναντήσει την επόμενη …

Το φως της Αναστάσεως μας θυμίζει πως στο τέλος κάθε σκοτεινού δρόμου υπάρχει πάντα φως …

Ευχές για Καλό και Ευλογημένο Πάσχα

Ο Δήμαρχος Τήνου
Γιάννης Σιώτος

Μεγάλη Παρασκευή, 14 Απριλίου αύριο και τα δρομολόγια των πλοίων από το λιμάνι της Ραφήνας είναι τα ακόλουθα. Συνολικά θα έχουμε από την Ραφήνα εφτά (7) δρομολόγια. Θεολόγος Π. 07.05, SuperExpress 07.15, Andros 07.30, SuperFerry 07.50, Αικατερίνη Π. 08.05, SuperExpress 15.00, SuperFerry 17.00, Θεολόγος Π. 17.30

Ευχόμαστε Η Ανάσταση του Κυρίου και το ανέσπερο φως της που πλημμυρίζει την οικουμένη, να δώσει ξανά ελπίδα στο νησί μας, την Ελλάδα, αλλά και σε όλο τον κόσμο, διαλύοντας το σκότος όλης της προηγούμενης περίοδου

Χριστός Ανέστη

Με μέριμνα του Κέντρου Επιχειρήσεων του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής πραγματοποιήθηκαν οι παρακάτω διακομιδές ασθενών, οι οποίοι έχρηζαν άμεσης νοσοκομειακής περίθαλψης:

-76χρονης και 52χρονου, από τον λιμένα ν. Τήνου στον λιμένα ν. Σύρου, με το Ε/Γ -Τ/Ρ σκάφος «ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ IV» N.N. 64.

-30χρονου, από τον λιμένα ν. Τήνου στον λιμένα ν. Σύρου, με περιπολικό σκάφος Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.

Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύρου-Τήνου κ. Δωροθέου Β’ τελέσθηκε η Ακολουθία του Μυστηρίου του Ιερού Ευχελαίου όπου άπαντες οι συμμετασχόντες έλαβαν την ευλογία του Αγίου Ελαίου δια χειρός των Ιερέων, καθώς και η Ακολουθία του Νιπτήρος (Όρθρου της Αγίας και Μεγάλης Πέμπτης) στον Πανίερο Ναό της Ευαγγελιστρίας Τήνου υπό του Αρχιερατικού Επιτρόπου της ιεράς νήσου, του Πανοσιολ. Ιεροκήρυκος και των Ιερέων και Διακόνων του Πανιέρου Ναού και με τη συμμετοχή πλήθους ευσεβών Χριστιανών, προσκυνητών και Τηνίων.

Συμμετείχαν, ο Δήμαρχος Τήνου, η Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου, ο Αντιπρόεδρος της Διοικούσης Επιτροπής του Ιερού Ιδρύματος, Δημοτικοί Σύμβουλοι, μέλη της Διοικούσης Επιτροπής του ΠΙΙΕΤ, Πρόεδροι και μέλη Συλλόγων και Φορέων, διευθυντές εκπαιδεύσεως, εκπαιδευτικοί, μαθητές και μαθήτριες.

Τους εκκλησιαστικούς ύμνους απέδωσαν οι χοροί των ιεροψαλτών υπό τη διεύθυνση του πρωτοψάλτη κ. Στυλ. Κοντακιώτη.

Φωτογραφίες: Γεώργιος Πολυκανδρίτης

Ο Σύλλογος Φιλοπροόδων Φαλατάδου είχε την χαρά και την τιμή όπως το 2020 ξανά και φέτος να υποδεχτεί τα παιδιά του χωριού για να τσιμπήσουν τις πασχαλινές τυρόπιτες παρέα με τις γυναίκες του που χρόνια κρατάνε την παράδοσή μας ζωντανή στα σπίτια τους και τον τόπο μας.

Αλεύρι, ζάχαρη, πέτρωμα, μαστίχα, αυγά και πορτοκάλι “κρύφτηκαν” στην πλατεία και στο μπακάλικο και αφού τα παιδιά τα βρήκαν συγκεντρωθήκαμε στο παλιό σχολείο μας. Φτιάξανε τη γέμιση, το ζυμάρι και τσίμπησαν τις δικιές τους τυρόπιτες.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γονείς των 30 και παιδιών και τον μικρών μας φίλων που μας τίμησαν με την παρουσία τους!

Στο φιλόξενο Καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, έναν χώρο που τα τελευταία χρόνια δίνει βήμα διαλόγου σε καλλιτέχνες και εικαστικές ομάδες της Ελλάδας και του εξωτερικού, με στόχο να προσφέρει εικαστικά ερεθίσματα ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, εγκαινιάστηκε το Σάββατο 8 Απριλίου η έκθεση του Νεκτάριου Αντωνόπουλου με τίτλο «Παράλληλοι Μονόλογοι».

Ο Νεκτάριος Αντωνόπουλος γεννήθηκε στην Τήνο και ασχολήθηκε με τη ζωγραφική από τη σχολική ηλικία. Μαθήτευσε δίπλα στον «κυρ Τάκη», τον τηνιακό ζωγράφο-αγιογράφο Παναγιώτη Μεταξά, ο οποίος τον μύησε στο χρώμα και το πινέλο. Στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ με δασκάλους τους Γ. Γκολφίνο, Γ. Διβάρη και Λ. Ψυρράκη. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στο νησί και έκτοτε διδάσκει στο Εργαστήριο Ζωγραφικής Τήνου. Συγχρόνως, η ενασχόλησή του με την ύπαιθρο τον οδήγησε να διεξάγει ακαδημαϊκά μία σπουδή σχετικά με την τοπιογραφία.

«Ο Νεκτάριος Αντωνόπουλος με παρρησία και νεανική τόλμη αρνείται -και είναι φανερό στις συνθέσεις του- να ακολουθήσει συνταγές και φόρμουλες συμπεριφοράς επιπόλαια διδαγμένες. Αναζητά το νέο μέσα από την καταστρατήγηση αυτού που θα ήταν αποδεκτό μα και πολύ αναμενόμενο. Για να το κάνει αυτό αμφισβητεί φανερά τη σιγουριά που θα του έδινε η αναπαράσταση των μορφών με βάση τη φωτοσκίαση. Θα έλεγα πως αποδεικνύοντας την ευαισθησία του και με κάποια ώριμα διατυπωμένη γραμμική ευσέβεια, προσπαθεί να ορίσει την έκταση του φωτός, υπακούοντας στην ενέργεια που του ελευθερώνει το χρώμα. Είναι δύσκολος δρόμος αυτός, ιδιαίτερα όταν στις προθέσεις σου είναι να παρασταθεί το απίθανο. Πώς να αποτυπώσεις πειστικά τη βροχή ή πώς να εντοπίσεις ζωντανό κόκκινο χρώμα κοιτάζοντας τον ουρανό τη νύχτα; Απαιτείται τα όρια της φαντασίας σου να διασταλούν, η ελπίδα σου για το αναπάντεχο να βρει δύναμη και οριοθέτηση από τον σεβασμό που σου δίδαξε η τέχνη. Μα ο Νεκτάριος, ευτυχώς, αγνοεί το σημαντικότερο. Επιθυμώντας την υπέρβαση, τηρεί τον σημαντικότερο σιωπηλά διατυπωμένο κανόνα», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο εικαστικός Αλέκος Κυραρίνης.

Η επιμέλεια και ο συντονισμός της έκθεσης, η οποία θα διαρκέσει έως τις 3 Μαΐου 2023, είναι της Αιμιλίας Κουγιά. Η είσοδος για το Καφέ είναι ελεύθερη.

Ε.Μ.