Στις 22 Ιουλίου, ημέρα Δευτέρα, επισκέφτηκα με μία ομάδα την Μονή-Σχολή Ουρσουλινών όπου παρακολουθήσαμε την έκθεση +ΘΛΙΨΙΣ και μας ξενάγησαν σε διάφορα έργα διάσημων καλλιτεχνών.

Όλα τα έργα ήταν υπέροχα και πολύ ενδιαφέροντα. Αυτό όμως που ξεχώρισε περισσότερο για εμένα ήταν ένα φανταστικό έργο του Πέτρου Τουλούδη όπου απεικόνιζε μία μάζα από σίδερα που ήταν περιτριγυρισμένα από αλυσίδες και σίδερα. Στην αρχή δεν ήξερα τι ήταν αλλά μετά από λίγη ώρα σκέφτηκα πως μοιάζει με έναν φυλακισμένο αετό. Στην πραγματικότητα όμως, ο καλλιτέχνης έχει φτιάξει έναν περίεργο πολυέλαιο. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στο έργο ήταν η ιστορία του που αρχίζει όταν ο Πέτρος ήταν μικρός: έπρεπε να πηγαίνει υποχρεωτικά στην εκκλησία. Εκεί τον έβαζαν κάθε μέρα να κάθεται κάτω από τον πολυέλαιο όπου ο μικρός φοβόταν μην πέσει στο κεφάλι του. Και έτσι εμπνεύστηκε να φτιάξει αυτό το έργο όπου εξαιτίας του έμαθε να αντιμετωπίζει τον φόβο του.

Ζοζό

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα, Δευτέρα 22 Ιουλίου ήρθαμε στον υπέροχο χώρο του σχολείου των Λουτρών, στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών, για να παρακολουθήσουμε και να κριτικάρουμε την έκθεση που οργανώνει η κυρία Σοφία, με τις συνεργάτιδές της, τον κύριο Βαγγέλη και τους καλλιτέχνες.Μου άρεσαν όλα τα έργα γιατί είχαν λόγο και συναισθήματα μέσα τους.

Τα έργα μέσα στο σχολείο ήταν τέσσερα εντυπωσιακά γλυπτά και 25 ζωγραφιές. Υπήρχε το έργο της Ρένας Παπασπύρου με την κοπέλα που άνοιγε την κουρτίνα, το ωραίο είναι ότι το έφτιαξε από άχρηστους σοβάδες από ένα εργοστάσιο. Η κυρία Παπασπύρου είναι 85 χρονών και κάνει ακόμα υπέροχες κατασκευές από άχρηστα αντικείμενα. Λίγο πιο πέρα υπάρχει μία ακρίδα, μία μεγάλη ακρίδα.Η ακρίδα, γαντζωμένη στο παράθυρο κοιτάζει με απόγνωση μέσα τους ανθρώπους. Ο καλλιτέχνης Γιάννης Μπουτέας την έφτιαξε γιατί, καθώς ζωγράφιζε, μία ακρίδα πήδηξε στο παράθυρό του.

Μετά, οι απίστευτες 24 ζωγραφιές που δημιουργήθηκαν καθώς η ζωγράφος Κατερίνα Χριστίδη μιλούσε στο τηλέφωνο. Η κυρία Χρηστίδη ζει στη Γαλλία, γι’ αυτό μιλάει καθημερινά με την οικογένειά της, κ.λπ.

Απέναντι, ένα πληγωμένο ελάφι δεμένο στην πλώρη ενός πλοίου. Όπως παλιά βάζανε γοργόνες, τώρα βάλανε ένα (αληθινό) ελάφι. Το πρόσωπό του δείχνει λύπη και στεναχώρια. Ο κύριος Παντελής Χανδρής, ο καλλιτέχνης που το έφτιαξε, το έφτιαξε από γύψο και ξύλο, με μικρές λεπτομέρειες που το κάνουν εντυπωσιακό.

Ελπίζουμε όλα τα έργα να μείνουν στο σχολείο για αν το στολίζουν.

Θεοδώρα <3

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today

Βρισκόμαστε στη Μονή Ουρσουλινών Τήνου, ήρθαμε να δούμε μία έκθεση έργων καλλιτεχνών. Τα είδαμε όλα και ήταν πάρα πολύ ωραία αλλά μεγαλύτεργ εντύπωση μου έκανε μία ζωγραφιά από τα Τηλεφωνικά Σχέδια. Αυτή η ζωγραφιά έιχε κάτι μπλε ανθρώπους με περίεργα μαλλιά, χρώματα μέσα σε μία γραμμή που ήταν μπερδεμένα μεταξύ τους. Γύρω από αυτά που είπα είχε μαύρο φόντο. Αυτό που μου άρεσε σ’ αυτήν την ζωγραφιά ήταν τα μπερδεμένα χρώματα που ήταν μέσα σε μία στραβή γραμμή.

Ο τίτλος της έκθεσης είναι +ΘΛΙΨΙΣ. Η έκθεση γίνεται στο χωριό Λουτρά της Τήνου και στο Δημοτικό σχολείο Εξωμβουργού. Η έκθεση ολοκληρώνεται στις 20/8/ 2024.

Ο συντάκτης: Στέφανος Φώσκολος 22/07/2024

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today

Αφήνω το αμάξι στο σχολείο, στο μικρό πάρκινγκ στα Λουτρά. Παίρνω το μικρό μονοπατάκι και κατηφορίζω προς το σχολείο. Μικρό, παλιό κτήριο γεμάτο μνήμες μικρών κοριτσιών. Οι Ουρσουλίνες… Το χωριό είναι γεμάτο από το στίγμα τους. Στους κοιτώνες, στο πλυσταριό, κάτω από τα μάτια της Παναγιάς, ίδια μ’ αυτήν στη Λούρδη. Τα έργα είναι παντού στη Μονή, της δίνουν μια άλλη πνοή, την αλλάζουν.

+ΘΛΙΨΙΣ… Αυτό είναι το θέμα της έκθεσης. Απλούστερα, η πίεση, η σύγκρουση μεταξύ δύο ατόμων ή αντικειμένων.

Ξεκινάμε από το σχολείο. Τις εντυπώσεις κλέβει μία μεγάλη ακρίδα, ένας απρόσκλητος φίλος στο παράθυρο του καλλιτέχνη Γιάννη Μπουτέα. Λίγο παραπέρα, ένα παλιό σπίτι ξαναπαίρνει ζωή, γίνεται έργο τέχνης (Ρένα Παπασπύρου). Στη μέση του χώρου μία πονεμένη ψυχή, ένα μικρό ελάφι μπαίνει στον ρόλο να κοσμήσει την πλώρη ενός πλοίου (Παντελής Χανδρής) και στον τοίχο κοντά του 24 μικρές ζωγραφιές μας περιγράφουν τη ζωή της καλλιτέχνιδας Κατερίνας Χριστίδη στο Παρίσι: 24 μικρά «Τηλεφωνικά σκίτσα». Το τελευταίο έργο που βλέπουμε στο σχολείο απεικονίζει τον φόβο του καλλιτέχνη: «Λες μήπως να του πέσει ο πολυέλαιος στο κεφάλι;» (Πέτρος Τουλούδης).

Αφήνω πίσω μου το σχολείο και ακολουθώ τη διαδρομή προς το πλυσταριό και προς το καφέ του χωριού, το Serviam:«θα υπηρετώ». Τέσσερα έργα, το καθένα τους ξεχωριστό.

Πρώτα πρώτα έρχεται ένα έργο που συνδυάζει την ιστορία του τόπου με το παιχνίδι (Νίκος Παπαδόπουλος). Προχωρώντας, κοιτώντας κάτω από την μικρή Παναγία βλέπουμε τρεις οθόνες. Στην κεντρική οθόνη βλέπουμε μία γυναίκα απελπισμένη  να προσπαθεί απεγνωσμένα να βγάλει τα χρόνια από πάνω της με μία πέτρα. Στις δύο ακρινές οι αναμνήσεις και οι σκέψεις της. Και φτάνουμε στο πλυσταριό. Εκεί, στο άκουσμα του ψαλμού «Χαίρε» βλέπουμε να προβάλεται μία γυναίκα ήρεμη, χαλαρή που κολυμπά στη θάλασσα… «Θα φέρω στη ζωή ένα παιδί».

Τέλος, φτάνουμε στο καφέ Serviam. Για να ολοκληρώσω τον κύκλο των έργων της έκθεσης θα κατέβω τα σκαλάκια κάτω από την θολωτή πέργκολα. Μία οθόνη. Μα τί κάνει μία καρέκλα στη μέση της θάλασσας; Όχι δεν είναι καρέκλα, είναι μία δέστρα. Πάνω της, το στίγμα πολλών ανθρώπων, όπως και τα στίγματα των Ουρσουλινών στο χωριό.

(Και να θυμάστε, η έκθεση ολοκληρώνεται στις 20 Αυγούστου 2024, είναι πολύ ευχάριστη και ένας ιδιαίτερος τρόπος να εξερευνήστε το χωριό).

Ο συντάκτης, Ορφέας Γκόκης

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today

Μέσα από τις οθόνες, ο Νίκος Νικολόπουλος μας μεταφέρει την νοσταλγικότητα μίας γυναίκας που αναπολεί τον παλιό καλό καιρό στο πανέμορφο νησί μας. Τα συναισθήματά της είναι ανάμεικτα καθώς νοσταλγεί τα παλιά ενώ προσπαθεί να αφαιρέσει τα χρόνια από το πρόσωπό της, μαζί και τα σημάδια του χρόνου όπως οι ρυτίδες, με μία πέτρα.

Όπως τα υπόλοιπα έργα της έκθεσης που παρουσιάζεται ονόματι «ΣΥΝ(+) ΘΛΙΨΙΣ» στο δημοτικό σχολείο Εξώμβουργου, το έργο εκφράζει τη σύγκρουση φαντασίας καθώς η γυναίκα φαντάζεται πως μπορεί να ξαναγίνει νέα και την πραγματικότητα που είναι το γεγονός πως όταν περνάει ο χρόνος δεν μπορείς να τον ξαναφέρεις πίσω.

Αν ενδιαφέρεστε, η έκθεση πραγματοποιείται και εκτείνεται ως το καφέ Σέρβιαμ και θα είναι επισκέψιμη έως τις 20 Αυγούστου του 2024. Το έργο που περιγράψαμε παραπάνω λέγεται Λήθη.

Jean M. Psaltis

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today

Διάλεξα το έργο του Νίκου Παπαδόπουλου επειδή πιστεύω ότι δείχνει δύο αντικείμενα, στην συγκεκριμένη περίπτωση δύο τουβλάκια, που μπαίνει ανάμεσά τους ένα κομμάτι μαρμάρου για να σταματήσει η σύγκρουση ανάμεσά τους.

Το όνομα του έργου είναι Πέτρα – Μολύβι – Χαρτί. Το μάρμαρο είναι ζωγραφισμένο με μολύβι, οι πέτρες και τα τουβλάκια είναι από χαρτί. Το σχέδιο με το μολύβι πάνω στο μάρμαρο είναι το μοτίβο από τα πλακάκια του σχολείου.

Αυτή η έκθεση αφορά την έννοια της σύγκρουσης, έτσι εγώ διάλεξα το έργο του Νίκου Παπαδόπουλου.

Η έκθεση +ΘΛΙΨΙΣ παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών και θα έχει διάρκεια μέχρι τις 20 Αυγούστου 2024.

JoyouanPepol + Κατσαρίδι + Ιωάννα Σιώτου.

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today

Τα Τηλεφωνικά Σχέδια της Κατερίνας Χρηστίδη

Το αγαπημένο μου έργο από την έκθεση +ΘΛΙΨΙΣ στη μονή Ουρσουλινών ήταν ένα έργο ζωγραφισμένο με μολύβια και στυλό. Το έργο αυτό είχε πολύ λίγα χρώματα αλλά μου προκάλεσε πολλές σκέψεις και συναισθήματα. Ξεχώριζε από όλα τα άλλα έργα εκεί τριγύρω.

Το Baalbeks της Ρένας Παπασπύρου

Επίσης πολύ ωραίο ήταν ένα έργο που βρισκόταν στον τοίχο και ήταν φτιαγμένο από σοβάδες. Το δημιούργημα απεικόνιζε μία γυναίκα να κοιτάζει κρυμμένη πίσω από την κουρτίνα. Το έργο αυτό ξεχώρισε στα μάτια μου γιατί ήτανε φτιαγμένο από σοβάδες.

Αντώνης

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today

Στις 22 Ιουλίου, ημέρα Δευτέρα, επισκέφτηκα με μία ομάδα την Ιερά Μονή Ουρσουλινών στα Λουτρά. Η έκθεση «+ΘΛΙΨΙΣ» ήταν εντυπωσιακή και όλα τα έργα ήταν πολύ όμορφα.

Το έργο όμως που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν τα «Τηλεφωνικά σχέδια» της Κατερίνας Χριστίδη τα οποία δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια τηλεφωνημάτων. Το συγκεκριμένο έργο περιλαμβάνει εικοσιπέντε (25) σχέδια. Το σχέδιο όμως που ξεχώρισα μου φάνηκε να απεικονίζει την πατριαρχία, ότι κάθε κίνηση και απόφαση που θα κάνει και θα παίρνει μία γυναίκα εξαρτάται και κριτικάρεται από έναν άντρα.

Η θεματική όχι μόνο του έργου αλλά όλης της έκθεσης είναι η σύγκρουση – είτε αυτή είναι εσωτερική είτε εξωτερική. Η πατριαρχία δημιουργεί συγκρούσεις ανάμεσα στα δύο φύλα λόγω της δύναμης – είτε αυτή είναι ψυχική, είτε είναι υλική, είτε είναι σωματική. Μήπως στην εποχή που βρισκόμαστε θα έπρεπε οι γυναίκες να είναι ανεξάρτητες;

Σιώτου Αναστασία

Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύεται μαζί με άλλα 7 ως κριτική της έκθεσης +ΘΛΙΨΙΣ που παρουσιάζεται στην Ιερά Μονή Ουρσουλινών (20 Ιουλίου – 20 Αυγούστου 2024) στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύονται ακριβώς όπως τα
έγραψαν τα παιδιά (10-14 ετών) που συμμετείχαν στις 22 Ιουλίου 2024 στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ» που διοργανώθηκε στο παράλληλο πρόγραμμα της έκθεσης.

Εικόνες: οι φωτογραφίες ανήκουν στους μικρούς δημοσιογράφους.
Ιδέα, σύλληψη, παιδαγωγός: Σοφία Ελίζα Μπουράτση, θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια
Παιδαγωγός σχετικά με τη δημοσιογραφία: Βαγγέλης Ζαλώνης, ιδρυτής και διευθυντής του Tinos Today