Τον Γιώργο τον Κολλάρο, τον Φαλαταδιανό, τον δικηγόρο, τον γνώρισα πριν τρεις δεκαετίες όταν μαζί με την σύζυγό του την αείμνηστη Μαριάννα Δενδρινού δημιούργησαν με πολύ αγάπη για την τέχνη και τον πολιτισμό το ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ στον Φαλατάδο. Μοναδικό έργο για την εποχή εκείνη για την Τήνο, όταν ακόμη η διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων ήταν στα σπάργανα. Υπήρξε το σπίτι αυτό, όπως γνωρίζουμε όλοι, για πολλά χρόνια το κέντρο πολιτισμού του νησιού, διοργανώνοντας εκθέσεις ποιότητας για πολλές μορφές τέχνης.

Το μακρινό 2002, την εποχή ακόμα της παντοδυναμίας των κομμάτων, μαζί με τον αείμνηστο Γιώργο και πλήθος ικανών ανθρώπων που επιζητούσαν κάτι καλύτερο για τον τόπο μας και την κοινωνία μας, δημιουργήσαμε τον ακομμάτιστο δημοτικό συνδυασμό «ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΊΝΗΣΗ ΕΞΏΜΒΟΥΡΓΟΥ». Για να κοινοποιήσουμε τις θέσεις μας, εκδώσαμε εβδομαδιαίο πολυσέλιδο φυλλάδιο για 7 εβδομάδες.

Το φυλλάδιο αυτό έμελλε αμέσως μετά, να γίνει το “παιδί μας”, η μηνιαία εφημερίδα της Τήνου με τον εμβληματικό τίτλο «ΤΗΝΙΑΚΗ ΕΝΔΟΧΏΡΑ» η οποία από την ανταπόκριση του κόσμου τότε, και με την ασφάλεια των 15 ετών που πέρασαν από την ολοκλήρωση του έργου της, χαρακτηρίζεται ως ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ…

Ο Γιώργος ήταν ο εκδότης. Έγραφε πάντα το πρωτοσέλιδο άρθρο και πλήρωνε από την τσέπη του όλο το κόστος της έκδοσης και εκείνο της ταχυδρομικής αποστολής. Βασικός αρθρογράφος, σχολιαστής, υπεύθυνος σύνταξης (…και για όλα τα άλλα θεμάτά της) είχα αναλάβει ο ίδιος.
Συνεργαστήκαμε στην έκδοση αυτή με αγάπη μεταξύ μας, με κατανόηση στα δύσκολα, με πάθος στο έργο που πιστεύαμε ότι επιτελούμε. Συνεργαστήκαμε και με πολλούς κι αξιόλογους αρθρογράφους και φιλοξενήσαμε όλες τις απόψεις, για περισσότερα από 8 χρόνια (2002-2010) κυκλοφορώντας 81 μηνιαία τεύχη…

Για τον ακέραιο χαρακτήρα του τα πολλά προσόντα του και την σοφία του γράφτηκαν και ειπωθήκαν αυτές τις μέρες του φευγιού του πολλά. Και μάλιστα κι από ανθρώπους που δεν θα το περίμενε κανείς, ούτε κι ο ίδιος… Δεν θα κάνω αναφορά κι εγώ.
Θα τονίσω όμως την παράλειψη της Τήνου να χρησιμοποιήσει το παγκοίνως γνωστό ταλέντο του στα πολιτιστικά, αναθέτοντας του κάποια θέση ευθύνης, απ΄ όπου είναι βέβαιο ότι θα πρόσφερε τον καλύτερο εαυτό του (πχ στο ΔΣ του ΙΤΗΠ ή στην οργανωτική επιτροπή του φεστιβάλ ).

Σίγουρα τώρα ο Γιώργος θα έχει συναντηθεί και θα κάνει νέα σχέδια με τους αείμνηστους συνοδοιπόρους μας: την Ρίτα Δελατόλα, την Μαριάννα Δενδρινού, τον Αλέκο Σκλάβο, τον Στέφανο Δελατόλα, τον Βασίλη Αλεξάκη…

Ως ελάχιστο μνημόσυνο στον ΦΙΛΟ ΓΙΏΡΓΟ παραθέτω το πρώτο και το τελευταίο φύλλο της ΤΗΝΙΑΚΗΣ ΕΝΔΟΧΏΡΑΣ.