Για πληρέστερη ενημέρωση και τις λοιπές ψηφιακές  υπηρεσίες του Δήμου Τήνου, παρακαλούμε επισκεφτείτε την ηλεκτρονική διεύθυνση www.dimostinou.gr  

Εν τέλει ποια είναι η παρένθεση στη ζωή των νησιών του Αιγαίου, το μακρύ, ξέφρενο καλοκαίρι ή ο γλυκύς, αισθαντικός χειμώνας; Εξαρτάται ποιο παράθυρο ανοίγει κανείς για να κοιτάζει τη ζωή. Του ξενοδοχείου που τον φιλοξενεί ή του σπιτιού του. Ο επισκέπτης θεωρεί πραγματική ζωή του νησιού την καλοκαιρινή, ενώ ο αυτόχθονας τη βλέπει ως παρένθεση στον αυθεντικό βίο του όλες τις άλλες εποχές. Κι έρχεται η ώρα που ο υποψιασμένος ταξιδευτής βαριέται να κοιτάζει από το παράθυρο του θερινού επισκέπτη και τολμά να κοιτάξει, εκτός εποχής, από το ιθαγενές παράθυρο, για να ζήσει την αυθεντική ζωή των νησιών το φθινόπωρο, το χειμώνα και την άνοιξη, όταν τον ρυθμό δίνουν οι αυτόχθονες. Καλή ώρα όπως εμείς τώρα, τέλη φθινοπώρου, στην Τήνο, όπου αναμειχθήκαμε στις εσωτερικές υποθέσεις και στα ιερά και όσια των μονίμων κατοίκων της.

Ι. «Παρενθέσεις της γης» ή εσωτερικά τοπία

Τα λευκώματα τέχνης, λοιπόν, σε βάζουν στο ταξίδι, πριν, ακόμη, αυτό ξεκινήσει στην πραγματικότητα. Ένα σχέδιο του σπουδαίου ζωγράφου και καθηγητή στη φημισμένη παρισινή «Μποζάρ» Λεονάρντο Κρεμονίνι «κτισμένο» με ξερολιθιές, με έστειλε στα αντιπροσωπευτικά, εσωτερικά τοπία της Τήνου πριν φτάσω εκεί. Ένας λαβύρινθος στρωμένος με ένα λεπτό κάλυμμα γης, ίδιος και απαράλλακτος με το σκαρίφημα ενός παλαιολιθικού οικισμού, όπως επέζησε σε πείσμα των χιλιετηρίδων που πέρασαν από επάνω του σκορπίζοντας τα κτίσματα και αφήνοντας μόνο τα θεμέλια. «Οι παρενθέσεις της γης» του ζωγράφου, ζωγραφισμένες το 1971 και 1972, μπορεί να είναι εμπνευσμένες από τα τοπία της καταγωγής του από τη μεσογειακή Ιταλία, αλλά, αυτό είναι το θαύμα της δυναμικής τέχνης, αυτές οι παρενθέσεις της ζωής επάνω στον άγριο βράχο, κήποι που απλώνουν τις ρίζες τους οι λιγοστοί άνθρωποι που τους έλαχε μια σκληρή πατρίδα, μπορεί να είναι οπουδήποτε στη μεγάλη θάλασσά μας.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Και τώρα, ξαφνικά, σε μια αποστροφή του δρόμου, οι χαριεντίζουσες, όσο και αδρές, γραμμές της σινικής μελάνης και η αιθέρια διαφάνεια της ακουαρέλας μοιάζουν να ζωντανεύουν σε τοπίο που περιγράφει τη μεταφυσική πραγματικότητα του Αιγαίου, τις παρενθέσεις της ζωής του, χειμώνα καιρό. Κρατάς την Τήνο από το ψηλό ζωνάρι της και ταξιδεύεις στην ενδοχώρα, έχοντας ανάπρωρα τους ενάντιους ανέμους, προς Κακιά Σκάλα και Παναγία Βουρνιώτισσα, μέσα από ένα πάρκο, διάσπαρτο με λίθινους σχηματισμούς. Και κάτω, στο μικρό οροπέδιο, ο λαβύρινθος των ξερολιθιών, το σχέδιο του Κρεμονίνι ολοζώντανο, με τα «μνημεία» των σμιλεμένων από τη βροχή και τον αγέρα γρανιτένιων ογκόλιθων που κύλισαν από ψηλά και σταμάτησαν στο ίσιωμα. Πρόγευση Βωλάξ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ TRAVEL.GR

Ο Δήμαρχος Τήνου βρίσκεται στην Αγγλία όπου θα συμμετάσχει σε εκδήλωση με θέμα ο γαμήλιος τουρισμός, η ανάπτυξη του οποίου αποτελεί έναν από τους στρατηγικούς στόχους, τόσο για την επέκταση της τουριστικής περιόδου, όσο και για την εισοδηματική ενίσχυση της τοπικής οικονομίας.

Την εκδήλωση διοργανώνει ο Πρέσβης της Ελλάδας στο Ηνωμένο Βασίλειο κ. Ραπτάκης, το γραφείο του ΕΟΤ Ηνωμένου Βασιλείου και Ιρλανδίας και η εταιρία συμβούλων MTC GROUP και πραγματοποιείται στην πρεσβευτική κατοικία στο Λονδίνο, παρουσία και της Υφυπουργού Τουρισμού κα Σοφίας Ζαχαράκη.

Η ροή της εκδήλωσης θα είναι

18:30 ​Εκδήλωση για γαμήλιο τουρισμό στα νησιά: Τήνος, Ελαφόνησος, Μήλος, Πάρος
18:45​ Έναρξη της εκδήλωσης με καλωσόρισμα του κ. Πρέσβη και Προϊσταμένης Γραφείου ΕΟΤ Ην. Βασιλείου & Ιρλανδίας κας Ελένης Σκαρβέλη
18:50 ​Χαιρετισμός της κας Υφυπουργού Τουρισμού κα Σοφίας Ζαχαράκη 
19:00​ Παρουσίαση Τήνου από Δήμαρχο κ. Γιάννη Σιώτο
19:10​ Παρουσίαση Ελαφονήσου από Δήμαρχο κα Έφη Λιάρου
19:20​ Παρουσίαση Μήλου από Δήμαρχο κ. Μάνο Μικέλη & Πρόεδρο Επιτροπής Τουρισμού κ. Αβέρκιο Γαιτάνη
19:30​ Παρουσίαση Πάρου από εκπρόσωπο του Δήμου κ. Χρήστο Λεμονή
19:40​ Κοκτέιλ και networking
20:00​ Τέλος εκδήλωσης

Το Γραφείο Πολιτικής Προστασίας της Περιφερειακής Ενότητας Τήνου ενημερώνει ότι εξαιτίας της βροχόπτωσης κατά τις νυχτερινές ώρες, σημειώθηκε κατάπτωση βράχων και χωμάτων στο Επαρχιακό δίκτυο Χώρας Κιονίων πλησίον του Ι.Ν του Αγίου Μάρκου. Αυτή τη στιγμή και για όλη τη διάρκεια της ημέρας θα πραγματοποιούνται εργασίες άρσης των καταπτώσεων και καθαρισμού του δρόμου. Για αυτό το λόγο παρακαλούμε τους οδηγούς οχημάτων να διέρχονται με μεγάλη προσοχή και χαμηλή ταχύτητα στο συγκεκριμένο σημείο μέχρι το πέρας των εργασιών και την τελική αποκατάσταση του δρόμου σε κυκλοφορία.

Για κάθε πληροφορία παρακαλούμε να απευθύνεστε στα τηλ : 22833 61200, 6973004820 και 6973236506.

Σας ενημερώνουμε τέλος ότι στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (http://civilprotection.gr/el- Οδηγίες προστασίας) καθώς επίσης και στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου (http://www.pnai.gov.gr/Arthro.aspx?a=9982 – Θέματα Πολιτικής Προστασίας).

Ενημέρωση από την Έπαρχο Τήνου, Αναστασία Δεληγιάννη – Άσπρου

Συνέπεια των σημερινών έντονων βροχοπτώσεων ήταν οι κατολισθήσεις σε τμήμα του Επαρχιακού Οδικού Δικτύου στην περιοχή Κιονίων, πλησίον του Αγίου Μάρκου.
Η Πολιτική Προστασία της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ήταν παρούσα, άμεση και αποτελεσματική.
Οι εργασίες θα συνεχιστούν και θα ολοκληρωθούν αύριο το πρωί.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σύρου-Τήνου κ. Δωρόθεος Β’ μετέβη στον ποτέ κοιμητηριακό Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου στην περιοχή Απεργάδος Χατζηράδου συνοδευόμενος από τον Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Νήσου Τήνου Πρωτοπρ. Γεώργιο Φανερό και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία συμπαραστατουμένου υπό του Αρχιμ. Κυρίλλου Κονταξή και του Εφημερίου Χατζηράδου Πρωτοπρ. Σπυρίδωνος Κουσουρή και των Διακόνων και με τη συμμετοχή πλήθος πιστών οι οποίοι ήσαν εντός και εκτός του Ναού μεταξύ των οποίων η Πρόεδρος της τοπικής Κοινότητος Κτικάδου, ο Λιμενάρχης Τήνου, τοπικοί Σύμβουλοι, μέλη της Διοικούσης Επιτροπής του Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας, εκκλησιαστικοί επίτροποι.

Τους εκκλησιαστικούς ύμνους απέδωσαν ο Πρωτοψάλτης του Πανιέρου Ναού Ευαγγελιστρίας κ. Στυλ. Κοντακιώτης και ο ιεροψάλτης της ενορίας Χατζηράδου κ. Στέφ. Λαγουρός.

Ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στους προνοιάρχες του Ναού, μια φιλογενή οικογένεια φιλευσεβών Τηνίων οι οποίοι επιμελούνται την εκκλησία αυτή καθώς και σε όλους για τα Άγια Χριστούγεννα και τους παρεκάλεσε να έχουν τον αποστολικό ζήλο του Αγίου Ανδρέου στη ζωή τους, από όπου και αν διακονούν την κοινωνία, αναδεικνύοντας πάντοτε στις εκδηλώσεις της ζωής τους τη διδασκαλία του Ευαγγελίου.

Εν συνεχεία ο Σεβασμιώτατος μετέβη στην περιοχή Σκεπανό όπου και τέλεσε θυρανοίξια νεόδμητου πετρόκτιστου παρεκκλησίου αφιερωμένου στα Πάθη του Κυρίου και στον Άγιο Απόστολο Ανδρέα.

Συμμετείχαν η Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Κεχροβουνίου, η Ηγουμενοσύμβουλος Μοναχή Ευπραξία, ο Λιμενάρχης Τήνου και ευλαβείς Χριστιανοί.

Ευχήθηκε στους κτήτορες, ο Άγιος Ανδρέας, στην ιερά μνήμη του οποίου σήμερα εδώρισαν στην εκκλησία το αρχιτεκτονικά αισθητικό ωραίο παρεκκλήσιο, να τους χαρίζει υγεία και να τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν τη ζωή τους με την ίδια ευσέβεια και ευλάβεια που τους διακρίνει οικογενειακώς.

Φωτογραφίες: Γεώργιος Πολυκανδρίτης

Πρόγραμμα

Κάθε Πέμπτη:

4.30 – Απαγγελία Ροδαρίου
5.00 – Θεία Λειτουργία

Ο ιερέας θα είναι στην διάθεση των πιστών για το Μυστήριο της Εξομολόγησης.

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου μετά τη Θεία Λειτουργία θα ακολουθήσει η έκθεση και Προσκύνηση του Πανάχραντου Μυστηρίου.

Ο Ναός θα είναι ανοιχτός κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Παρασκευή από τις 09.00 έως τις 6.00 μ.μ.

Αν έχετε όρεξη για γλυκό, μην τρέξετε να αγοράσετε απ’ έξω! Ρίξτε πρώτα μία ματιά στην παρακάτω λίστα. Εδώ θα βρείτε πολύ εύκολα γλυκά, που μπορείτε να φτιάξετε αυτή τη στιγμή, με υλικά που σίγουρα έχετε στα έπιπλα κουζίνας σας.

Βάφλες

Αν έχετε βαφλιέρα, οι βάφλες είναι μία πολύ εύκολη και νόστιμη επιλογή για εσάς! Χρειάζεστε μόνο γάλα, αυγά, αλεύρι, ζάχαρη, βούτυρο, baking powder και είστε έτοιμοι! 

Όταν ετοιμάσετε τις βάφλες, μπορείτε να βάλετε πάνω τους λιωμένη σοκολάτα, μέλι, φρούτα, ξηρούς καρπούς, σιρόπι, κανέλα και ό,τι άλλο σας αρέσει.

Κρέπες

Για να φτιάξετε ωραιότατες και πεντανόστιμες κρέπες, δεν χρειάζεστε τίποτα παραπάνω, από αυγά, αλεύρι, ζάχαρη, γάλα και βούτυρο. 

Αν δεν έχετε ξαναφτιάξει κρέπες, ίσως να σας είναι δύσκολο να φτιάξετε το σχήμα τους στο τηγάνι και να μην τις χαλάσετε, αλλά με λίγη εξάσκηση, θα καταφέρνετε να τις φτιάχνετε πολύ εύκολα.

Αφού τις ετοιμάσετε, μπορείτε να τις συνοδεύσετε με μέλι, λιωμένη σοκολάτα, φρούτα, ξηρούς καρπούς, σιρόπι, κανέλα και ό,τι άλλο θέλετε.

Μην ξεχνάτε, πως αν δεν έχετε όρεξη για γλυκό, υπάρχουν πάντα και οι αλμυρές κρέπες!

Τηγανίτες

Οι τηγανίτες είναι παρόμοιες με τις κρέπες, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η μεγάλη τους διαφορά, είναι πως οι κρέπες πρέπει να είναι πολύ λεπτές, ενώ οι τηγανίτες όχι. Γι’ αυτό εξάλλου στις τηγανίτες προσθέτετε baking powder, ενώ στις κρέπες όχι. 

Για τις τηγανίτες, θα χρειαστείτε αυγά, αλεύρι, ζάχαρη, γάλα, βούτυρο και baking powder. Αφού τις τηγανίσετε, τις βάζετε σε ένα πιάτο και τις σερβίρετε με παγωτό, λιωμένη σοκολάτα, μέλι, φρούτα, ξηρούς καρπούς, σιρόπι, κανέλα και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Κέικ

Δεν υπάρχει πιο εύκολο γλυκό, από το παραδοσιακό κέικ! Χρειάζεστε μόνο αλεύρι, ζάχαρη, γάλα, αυγά, βούτυρο και baking powder. Αν έχετε όρεξη, μπορείτε να προσθέσετε το μίγμα σοκολάτα ή κάποιο φρούτο ή διάφορους ξηρούς καρπούς. 

Όταν είναι έτοιμο το μίγμα, το ρίχνετε όσο πιο ομοιόμορφα μπορείτε σε μία ειδική φόρμα, πριν την βάλετε στον φούρνο.

Καπκέικ

Τα καπκέικ είναι το ίδιο πράγμα με το κέικ, αλλά πολύ μικρότερα! Θα χρειαστείτε το ίδιο μίγμα που θα χρειαζόσασταν για ένα κέικ αρκεί και μόνο να το χωρίσετε σε ειδικές φόρμες ή σε ειδικές θήκες για κάπκεικς. 

Όταν ετοιμαστούν, μπορείτε να τα στολίσετε από πάνω με τρουφάκια σοκολάτας, μέλι, λιωμένη σοκολάτα, σαντιγί, διάφορα φρούτα ή ξηρούς καρπούς, σιρόπι, κανέλα και ό,τι άλλο επιθυμείτε εσείς.

Την 29-11-2022 το απόγευμα συνελήφθη στην Τήνο, από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Τήνου, 46χρονος αλλοδαπός ο οποίος οδηγούσε  Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο υπό την  επήρεια αλκοόλ.

O Μύρων Μπικάκης είναι ο γιος της Αλίκης Χαλεπά – Μπικάκη. Η μητέρα του ήταν μία από τις τρεις κόρες της Ειρήνης και του Βασίλη Χαλεπά, ανιψιών του Γιαννούλη Χαλεπά, οι οποίοι το 1930 τον έφεραν από την Τήνο στην Αθήνα, στο σπίτι τους στην οδό Δαφνομήλη. Εκεί ο Χαλεπάς, μετά τον πολύχρονο εγκλεισμό του στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας και τη βασανιστική απομόνωσή του στην Τήνο, δημιούργησε μια σειρά σημαντικών έργων περνώντας σε ένα νέο στάδιο καλλιτεχνικής ωριμότητας και δημιουργικότητας. Μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1938, τιμητικές εκδηλώσεις, απονομές και εκθέσεις τού χάρισαν την αναγνώριση.

Ο απόγονός του, στο δικό του διαμέρισμα στο Κολωνάκι, σερβίρει στην τραπεζαρία με τα παλιά ξύλινα έπιπλα τον καφέ μας σε λεπτά φλιτζάνια πορσελάνης. Γύρω μας οικογενειακές φωτογραφίες, σχέδια και προπλάσματα του Χαλεπά ρίχνουν το άγγιγμά τους σε μια συζήτηση που ξεκινά με την προσωπική πολυκύμαντη διαδρομή του Μύρωνα Μπικάκη, κατά την οποία βρέθηκε στη Νέα Υόρκη διαπρέποντας στη χρυσοχοΐα.

Η οικογενειακή παράδοση των τηνιακών μαρμαρογλυπτών πώς σας επηρέασε και από την αρχαιολογία φτάσατε στο χειροποίητο χρυσό κόσμημα;

Η ζωή μου ξεκίνησε με δύο σημαντικά στοιχεία. Το ένα ήταν η αρχαιολογία, καθώς η μητέρα μου ήταν η ίδια αρχαιολόγος και με έτρεχε σε ανασκαφές και αρχαιολογικά γραφεία. Το άλλο ήταν ο Χαλεπάς. Ηταν η βαριά σκιά πάνω στην οικογένεια. Η γιαγιά μου Ειρήνη ήταν εκείνη που έφερε τον Χαλεπά από την Τήνο. Ο παππούς μου ήταν γιος του αδερφού του, πρώτος του ανιψιός. Αυτοί τον έφεραν στο σπίτι τους, όπου πέρασε τα τελευταία οκτώ του χρόνια και εκεί δημιούργησε ένα πλούσιο έργο, τη λεγόμενη «τρίτη περίοδο». Η γιαγιά μου το θεωρούσε έργο ζωής της, το κατόρθωμά της, ήταν τιμή για εκείνη που το σπίτι της Δαφνομήλη γέμιζε από κόσμο που ερχόταν για τον Χαλεπά. Οσο ήμουν παιδί με κανοναρχούσε λοιπόν με το θέμα του «θείου»: πώς ήρθε ο θείος, τι έκανε ο θείος. Αυτό το θέμα υπήρξε πάντα βαρύ φορτίο για ένα παιδί, που του έλεγαν ότι για να φτάσεις σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να γίνεις τουλάχιστον πρωθυπουργός. Πραγματικά ήμουν προδιαγεγραμμένος…

Σε τέτοιες περιπτώσεις οι σπουδές στο εξωτερικό είναι μια κάποια λύση;

Εμένα μου άρεσε ο τρόπος ζωής της αρχαιολογίας: το να ταξιδεύεις σε διάφορες περιοχές, να μαθαίνεις το παρελθόν κάθε μικρού τόπου, να γυρίζεις στις ανασκαφές, αυτό ήταν κάτι γοητευτικό. Η αρχαιολογία ήταν κάτι ζωντανό στο σπίτι μας. Γι’ αυτό ήταν η πρώτη μου επιλογή για τις σπουδές μου. Στη συνέχεια πήρα υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι. Εκεί συνέβη το εξής, ήμουν καλύτερος από τους άλλους φοιτητές γιατί ως απόφοιτος της Φιλοσοφικής Αθηνών ήξερα τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά και είχα μάθει την αρχαιολογία απέξω και όλα ήταν εύκολα και ωραία. Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να βυθιστώ στη μοντέρνα αμερικανική εμπειρία των αρχών του ’80. Από τη μουσική του Κεντάκι μέχρι τα μπλουζ και τις διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες στις διάφορες κοινωνικές ομάδες του Νότου. Αυτό που λέμε Ντίξι. Ανακατεύτηκα λοιπόν με τα αμερικανικά πολιτικά, οπότε η αρχαιολογία έπαψε τελείως να είναι ζωντανή. Ηταν ένα ξερό επιστημονικό πεδίο που δεν είχε καμία επιρροή στη ζωή μου. Οταν έλεγα στον κόσμο ότι κάνω αρχαιολογία, νόμιζαν ότι κάνω παλαιολιθικά και ψάχνω για δεινοσαύρους. Με τα πολλά και επειδή χρειαζόταν να έχω πόρους για να ζήσω στην Αμερική, σκαρφίστηκα άλλες δουλειές. Δεν ήθελα να γυρίσω στην Ελλάδα, πήγα στη Νέα Υόρκη, πήρα πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων από το NYU. Βρέθηκα για άσκηση στην τράπεζα επενδύσεων Bear Stearns, στο τμήμα έρευνας. Μου ανέθεσαν να είμαι βοηθός του ερευνητή για μέταλλα που δεν χρησιμοποιούνται στα μείγματα για ατσάλι.

Το εξασκημένο στην παρατήρηση μάτι του αρχαιολόγου πέρασε στην ανάλυση δεδομένων;

Μου ζήτησαν μία έρευνα για τους παράγοντες που επηρεάζουν τη διακύμανση τιμών χρυσού και να βρω μία εξίσωση που να εξηγεί πώς μπορούμε να περάσουμε σε κερδοφορία. Τότε, το ’86, οι αναλύσεις γίνονταν στο χέρι. Κάναμε αυτό το παιχνίδι, βρήκαμε τις παραμέτρους, την τιμή του πετρελαίου, τα επιτόκια, τον πληθωρισμό, τις πολιτικές διαταραχές… Βγήκε η πρόβλεψη, κάναμε επισκέψεις σε χρυσωρυχεία, έκανα σεμινάριο για νέες μεθόδους εξόρυξης χρυσού. Στη συνέχεια ένας ερευνητής με προσέλαβε για ένα έργο σύστασης νέας βάσης δεδομένων για τα ορυχεία χρυσού. Ηταν εποχή αλλαγής για τον αμερικανικό χρυσό, καθώς βρέθηκαν πολλά κοιτάσματα στη Νεβάδα και χρησιμοποιήθηκαν νέες μέθοδοι στην εξόρυξη.

Η επίδραση της φοιτητικής ανεμελιάς στο Σινσινάτι έκανε καλό;

Μπορώ να πω ότι με άλλαξε, με αποπροσανατόλισε από τα αρχικά μου ενδιαφέροντα. Ωστόσο ήταν και μία απελευθέρωση από τη μητρική σχέση με την αρχαιολογία και όλο το οικογενειακό βάρος με την υπόθεση Χαλεπά. Γιατί κάποτε μπόρεσα να κάνω κάτι μόνος μου. Εκεί λοιπόν που βρέθηκα ξαφνικά ξεκρέμαστος, ένας φίλος από τη σχολή διοίκησης επιχειρήσεων με κάλεσε να δω τα κοσμήματα που έκανε η γυναίκα του. Εμοιαζαν με κοσμήματα του παλαιού ρωμαϊκού, βυζαντινού, ετρουσκικού παρελθόντος. Μου άρεσαν και θέλησα να μάθω να φτιάχνω κι εγώ. Ετσι πήγα στο Jewelry Arts Institute, όπου είχαν ξεκινήσει εργαστήριο αναβίωσης αρχαίων τεχνικών. Τότε βρέθηκε η χαμένη τεχνική κοκκίδωσης με χρήση θερμότητας, την προώθησαν και έγινε μόδα στην Αμερική. Εκεί κόλλησα κι εγώ και μέσα σε έναν χρόνο ξεκίνησα να κάνω δικά μου κοσμήματα από ασήμι. Στα δύο χρόνια έκανα χρυσά, είχα μάθει να κόβω πέτρες, ακολούθησε μεγάλος ενθουσιασμός και βρήκα χώρο να παράγω κάτι μόνος μου, να μη βασίζομαι σε κανένα, να είμαι υπεύθυνος για τις επιτυχίες και τα λάθη μου. Εκεί γνωρίστηκα με τον μετέπειτα συνεργάτη μου Μαρκ Τζονς, ξεκίνησα συνεργασία με γκαλερί κοσμήματος, έκανα την πρώτη μου ατομική έκθεση. Με τον Τζονς κάναμε ένα εργαστήριο και γίναμε συνεργάτες και επαγγελματίες κάνοντας πλήρως χειροποίητα κοσμήματα. Σε μία κεντρική και περιζήτητη περιοχή στην καρδιά του Noho στη Νέα Υόρκη. Η δουλειά μας λοιπόν κύλησε άνετα έως το 2007.

Και ύστερα ήρθε η κρίση.

Η αγορά του κοσμήματος επηρεάστηκε. Η Αμερική άρχισε να χάνει τη γοητεία της και αποφάσισα να γυρίσω εδώ. Η ζωή άλλαξε, μπήκαν άλλα ενδιαφέροντα στη μέση και με κυνήγησε το βάρος του Χαλεπά.

Το νιώθετε καθήκον σας;

Τα τελευταία δέκα χρόνια η φήμη του έχει ανέβει και η καλλιτεχνική αναγνώριση του υπόλοιπου έργου του, εκτός της «Κοιμωμένης», έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα. Καθώς έχω ένα μέρος υπό την κατοχή μου – τα άλλα μισά τα έχει ο εξάδελφός μου -, βρεθήκαμε να χειριζόμαστε μια μεγάλη κληρονομιά. Δεν ήμασταν έτοιμοι να τη διαχειριστούμε. Πρώτη μου κίνηση ήταν να χαρίσω στην Πινακοθήκη το αρχείο του Χαλεπά που αφορούσε τη ζωή του για να μην πάει χαμένο. Υπήρχαν οι επιστολές από επιστήμονες και ακαδημαϊκούς, δημοσιεύματα, βραβεία. Μετά προσπάθησα να βρω έναν άλλο πόλο που θα έπαιρνε το υπόλοιπο σύνολο. Με τη συνδρομή των αδελφών Καλφαγιάν πέρασε στο Ωνάσειο. Το ενδιαφέρον και η ερευνητική εργασία λοιπόν γύρω από τον Χαλεπά συνεχίζονται. Για εμάς είναι πολύ σημαντικό γιατί το υλικό είχε μείνει στην οδό Δαφνομήλη κλεισμένο από το 1938 που πέθανε ο Χαλεπάς μέχρι το 1988 που πέθανε η γιαγιά μου. Με την έκθεση το 2007 στην Πινακοθήκη ξεκίνησε η άνοδος του ενδιαφέροντος για τον Χαλεπά. Ελπίζω να προωθείται και η μελέτη σε βάθος πολλών πτυχών του έργου του που δεν έχει ακόμη γίνει. Για μένα προέχει η μελέτη και η δημοσίευση των κατάστιχων της επιχείρησης του πατέρα του Χαλεπά.

Τι αποκαλύπτουν αυτά τα κατάστιχα;

Οι Χαλεπάδες ήταν οικογένεια μαρμαράδων στην Τήνο με τεράστιο εργαστήριο. Το γλυπτικό στοιχείο ήταν μέσα στην οικογένεια, καθώς είχαν φτιάξει εκκλησίες και τέμπλα σε όλη την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία. Ο πατέρας του, Ιωάννης, κρατούσε λεπτομερή κατάστιχα για την εργασία του. Ο Γιαννούλης κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Τήνο – όταν βγήκε από το ψυχιατρείο μέχρι να έρθει στην Αθήνα – τα χρησιμοποιούσε σαν μπλοκ για να σχεδιάζει. Είναι εύκολα χρονολογήσιμα και έχουν στυλιστική εξέλιξη από την αρχή που κάνει τα πρώτα του σχέδια γύρω στο 1916 και κρυσταλλώνεται γύρω στα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 1920. Μετά περνάει στη σταθερή στυλιστικά ενιαία περίοδο της Αθήνας από το 1930 έως το 1938. Πάνω στα γράμματα, πάνω στους αριθμούς είναι οι ζωγραφιές του. Τα κατάστιχα έχουν πληροφορίες για την οικογένεια και για τον Χαλεπά. Υπάρχουν στοιχεία ότι αγοραζόντουσαν φάρμακα για τον Χαλεπά ήδη πριν από τη δημιουργία της «Κοιμωμένης». Δηλαδή δεν συνέβη η κρίση του ξαφνικά το 1878. Μέσα είναι οι σημειώσεις του πατέρα του για το πώς τον στέλνει στο Ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Επίσης οι σημειώσεις από το εργαστήριο έχουν σημασία για την ιστορία της μαρμαροτεχνίας στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα, για τα εργαστήρια της Τήνου, τους μισθούς που πλήρωναν, τα κόστη της παραγγελίας. Για να κλείσω, θυμίζω αυτό που γράφει ο Στρατής Δούκας το 1952: «Ελπίζω να γιορτάσουμε τα 100 χρόνια της γέννησής του με σχετική μεγαλοπρέπεια μέσα στην Ελλάδα. Και τα 200 του εύχομαι να γιορταστούν παγκόσμια». Αυτό ακριβώς ελπίζω, ο Χαλεπάς να γίνει ένας διεθνής καλλιτέχνης και να παρουσιαστεί σε μουσειακό επίπεδο σε όλον τον κόσμο

Εφη Φαλίδα

ΠΗΓΗ:www.tanea.gr